De degelijke huisvrouw

Wens voor 2012

2012-01-01T17:28:00.011+01:00

Ik wens jullie allemaal een gezegend 2012 met bewogen harten om door ons heen de wereld meer van Gods liefde te laten zien.

Uitgewaaid

2011-12-05T11:16:00.004+01:00

Een paar maanden geleden werd ik 40. Voor mij een mijlpaal die ik graag wilde vieren maar hoe? Een groot feest past helemaal niet bij me en uiteindelijk besloot ik een weekend naar de kust te willen met mijn gezin en het gezin van een lieve vriendin.
Zo vertrokken we vrijdagmiddag direct na schooltijd naar Egmond aan Zee.
Een weekend van veel rust, lezen, spelletjes doen, gesprekken, samen eten en uitwaaien volgde.
Vooral dat uitwaaien lukte erg goed want er stond toch wel een hele flinke bries op het strand.

Er waren heel wat surfers en vliegers te bewonderen. De surfers maakten enorm hoge sprongen.
Af en toe verscheen er ook voorzichtig een zonnetje voor of achter de wolken.

Gisteravond gingen we bijgetankt en uitgewaaid weer huiswaarts. De berg was is inmiddels vrijwel weer verdwenen. Zo'n weekend is echt voor herhaling vatbaar.

Nu mag ik me weer bezighouden met de voorbereidingen voor 2012.
Daar heb ik nog twee weken de tijd voor want daarna wordt het wel erg druk. Ik loop de laatste twee weken van het jaar twee postwijken. Hoog tijd dus om de minder leuke klussen als een jaarbegroting, gedetailleerde verbouwingsplanning en het uitzoeken van de goede zorgverzekering aan te pakken.
En dan was er ook nog die leuke vacature die vraagt om een sollicitatie van mijn kant.

Random act of kindness

2011-11-19T12:02:00.006+01:00

Al surfend op pinterest, voor mij een heerlijk ontspannend en inspirerend tijdverdrijf, stuitte ik op de blogpost Random acts of christmas kindness
Tracie vertelt hier het verhaal over hoe ze samen met haar dochters vorig jaar voor veel mensen iets leuks/moois/liefs deed in de adventstijd. Zij had het idee opgedaan bij Katherine Marie
In de adventtijd geeft ze aan wildvreemden kleine cadeautjes ergens op straat, doet ze iets extra's voor de leerkrachten van haar kinderen en leert op die manier haar kinderen ook de vreugde van het geven te zien.
Ik vind het zo'n mooi idee om op deze manier tegenwicht te bieden aan de hele vercommercialisering van kerst. Het is een initiatief dat het navolgen waard is.

Zelfs met een kleine portemonnee kun je zo'n actie van aandacht vormgeven.
Inmiddels ligt er hier een notitieboekje met ideeën. De kinderen denken lekker mee en door goed op te letten op wat er om je heen gebeurt krijg je ook steeds meer ideeën over wie je met zo'n actie nou eens blij kunt maken.

November.

2011-11-10T10:56:00.002+01:00

En dan is het ineens november en kom je tot de ontdekking dat je wel heel erg lang niet geblogd hebt. In die tijd is er wel erg veel gebeurd en veranderd.
Sinds een paar weken ben ik bij één van de postbedrijven aan de slag als postbezorger. Twee keer per week krijg ik een paar kratten post die ik eerst moet sorteren en vervolgens bezorgen. De verdiensten zijn niet veel maar het is goed te regelen met het werk van mijn man zodat ik geen (betaalde) opvang voor de jongste hoef te hebben. Ik begin nu een beetje in het ritme te komen en ben ook niet meer helemaal afgedraaid na het bezorgen. Het is een grote wijk met daarin twee industrieterreinen. Ik fiets op zo'n ochtend een goede 15 kilometer en heb dus ook gelijk flink wat beweging. Eigenlijk is het gewoon betaald sporten. ;-)

De verbouwingsplannen krijgen steeds meer vorm en er komt dan ook steeds meer haast achter het opruimen van het huis. Ik heb een lijst gemaakt met alle kasten, lades en andere plekken die opgeruimd moeten worden. Het is erg motiverend om elke keer weer iets af te kunnen strepen. Wel vraag ik me af en toe af hoe vol ons huis wel niet was als ik zie wat er allemaal weg was. De verbouwing is een enorme klus en eigenlijk zie ik er wel tegenop. Door het zo in kleine stukjes op te delen kan ik er een beetje doorheen kijken. Het idee dat er straks geen scheur meer in de keukenvloer zit, de deuren weer goed aansluiten, die ruit met die vreselijke niet te verwijderen sluier weg is en er een stuk extra ruimte is maken het dan wel weer de moeite waard. Wat zal het een ruimte en licht geven.

Langzamerhand zijn we ook weer naar de decembermaand aan het toeleven. De vakantie valt erg prettig dit jaar. De kinderen krijgen pas pal voor kerst vrij en hebben dus ook nog een hele week vrij zonder feestelijke plichtplegingen. Ik ben al een beetje aan het kijken wat we dan gaan doen. De eerste vakantieweek loop ik twee postwijken. De tweede week loop ik geen post zodat we een heerlijke rustige week hebben met z'n allen.
Er staat onder andere een bezoekje aan het omniversum op de planning waarvoor we kaartjes kregen van J.'s werkgever als kerstpakket vorig jaar. Samen met dochterlief hoop ik voor het eerst naar de bioscoop te gaan om Happy feet 2 te kijken.

To-do-list.

2011-09-05T11:19:00.005+02:00

Drie weken gaan de kinderen al weer naar school. Ze vinden inmiddels hun draai weer een beetje met huiswerk dat gemaakt moet worden, gymtassen die mee moeten, speelafspraakjes en de nodige verjaarspartijtjes.
Zelf had ik meer moeite met het ritme vinden. Manlief werkte nog veel thuis. Er was een kind dat zei ziek te zijn maar niet naar school bleek te durven vanwege pesterijen. En dan was er ook nog een klein mannetje dat binnen twee weken vier nieuwe kiezen krijgt en daar behoorlijk last van heeft. Uiteraard is dat voor 's nachts zodat ik 's morgens eigenlijk op zoek moest naar lucifershoutjes. ;-)

Vandaag is dan de eerste dag dat iedereen op tijd de deur uit is. Als cadeautje sliep de jongste na een ongebroken nacht ook nog eens uit tot negen uur. De oudste twee werden door papa naar school gebracht. En zo had ik zomaar anderhalf uur om rustig op te starten en stille tijd te houden voor ik mijn to-do-list af ging werken. Wat is dat een ander begin van de dag dan wanneer je het gevoel hebt achter de feiten aan te lopen vanaf het moment dat je opstaat.
Het is een goede aansporing om weer op tijd naar bed te gaan en een uurtje eerder op te staan dan de kinderen. Als avondmens vind ik dat niet makkelijk maar het komt de sfeer in huis wel ten goede.

Jarenlang heb ik geprobeerd alles tot in de puntjes te plannen. Elke keer merkte ik weer dat dat niet bij me past en voor mij niet werkt. Tot twee weken geleden trapte ik daar elke keer weer in. Toen het weer niet lukte heb ik een multoband en een ringbandschrift genomen. In de multoband zit voor elk langetermijndoel (b.v. de verbouwing en studie) een blad waarop ik elke keer als me iets te binnen schiet een stap noteer. Op zondagavond pak ik mijn map en agenda en maak een to-dolist in mijn schrift van maximaal 1 pagina. Dat is voor mij een reële hoeveelheid werk om in een week gedaan te krijgen.

Mijn sollicitatie bij de kraamzorg werd afgewezen omdat ik nog geen rijbewijs heb. Het was mijn plan om dat via een spoedcursus te gaan doen. Gezien het feit dat de verbouwing iets uitgesteld is zou ik binnen de verbouwing een maandlang van 9 tot 5 naar school moeten, dan in de rommel moeten gaan leren 's avonds. En ik zou in één klap een flink bedrag aan rijlessen kwijt zijn dat we eigenlijk niet als achter-de-handje kunnen missen. Dat heeft me doen besluiten om de plannen iets te wijzigen. Ik ga wel rijles nemen maar gewoon via de reguliere manier. Dat is financieel een stuk makkelijker op te brengen.

September.

2011-09-01T08:57:00.003+02:00

1 september, de meteorologische herfst is alweer begonnen. Tijd om de kasten te controleren en na te gaan of iedereen genoeg winterkleding heeft. Dat 'genoeg' is natuurlijk best een variabel begrip. Afgelopen jaren kreeg ik vaak zoveel kleding dat de kast te klein was en er een deel van de kleding ongedragen weer doorgegeven werd.
Dit jaar pak ik dat anders aan. De kinderen krijgen voor elke dag een setje, 2 jassen, een paar wandelschoenen en een paar gewone schoenen of laarzen. Dat is qua kleding ongeveer de helft van wat ze nu hebben. Als ik daar qua wassenhttp://www.blogger.com/img/blank.gif niet mee uit kom kan er altijd nog bijgemaakt of gekocht worden.
Gelijk check ik ook even of er voldoende ondergoed en sokken/leggings/maillots zijn.
Een snelle pasronde van de aanwezige jassen leerde me dat ik daar niet meer naar hoef te zoeken. De oudste past zijn jassen van vorig jaar nog. Voor dochterlief heb ik vorig jaar in de opruiming bij Plutosport een mooi skijack kunnen kopen voor een tweedehands prijsje. De tweede jas komt bij een schoolvriendinnetje vandaan. En voor de jongste kwamen er in grote zakken tweedehands kleding drie leuke winterjassen tevoorschijn.

Ik heb gisteren mijn wol- en stoffenvoorraad eens geïnventariseerd en besloten een paar naai-dagen in te lassen. De pyjama's zijn allemaal aan de kleine kant en ik heb nog wel wat meters badstof en tricot liggen.
En als ik de tijd kan vinden wil ik voor jongste en oudste zo'n leuke noorse trui breien waarvoor ik de patronen vond op de site van de telegraaf

Vakantieterugblik.

2011-08-18T09:18:00.017+02:00

En toen was de vakantie weer voorbij. Zes heerlijke weken rust, uitstapjes, lezen en genieten van elkaar. Hoogtepunt was wel weer onze reis naar Zwitserland. Met twee gezinnen bestaande uit vier volwassenen, twee pubers, vier basisschoolkinderen en een dreumes beleefden we drie heerlijke weken.
Alleen al het uitzicht als we 's morgens wakker werden was geweldig

We hadden een heerlijk huis met voldoende ruimte en de luxe van een vaatwasser en een bad. Alleen dat was al genieten. En dan die prachtige natuur die ons elke keer weer versteld doet staan.

We genoten van de barbecue op de picknickplaats. Het was maar 8 graden maar de zon scheen en het was ronduit heerlijk.

We bezochten het museum over de St. Bernhard-honden in Martigny. Wat een enorm kolossale beesten zijn dat toch. We picknickten in het prachtige Lötschental.

In het Binn-tal zochten de mannen en kinderen naar mineralen. Met hamer en beitel hakken bleek leuk te zijn voor groot en klein en leverde soms verrassende vondsten op.

We genoten van het vuurwerk op het Meer van Geneve.

Samen met mijn man maakte ik de wandeling van ons vakantieverblijf naar de Barrage van Dixence. Daarmee ging een langgekoesterde wens in vervulling. Wat was het een cadeau dat E. die dag voor de kinderen wilde zorgen zodat we dit samen konden doen.

Het roer om.

2011-06-05T12:31:00.002+02:00

Soms heb je van die periodes waarin je hele leven op zijn kop lijkt te staan. Voor mij is er weer zo'n periode aangebroken. Na de zomer begin ik aan mijn tweede jeugd en het lijkt erop dat dat op diverse fronten een nieuw begin betekent.

Ik ben aan mijn gewicht gaan werken. Sinds twee maanden eet ik koolhydraatbeperkt volgens het boek van Grip op koolhydraten van Yvonne Lemmers. Het bevalt me heel erg goed en langzamerhand ben ik nu al bijna 5 kilo kwijt. Er moet nog heel veel af maar het begin is er.

Ook zouden we dit jaar de benedenverdieping (laten)verbouwen. Vorige week bleek dat dat daar toch extra kosten bij gaan komen. Dat was echt even een fikse tegenvaller die bij mij toch wel wat paniekgevoelens opriep. Ik zal nu toch echt een baan moeten gaan zoeken om alles een beetje betaalbaar te houden. Sins november ben ik als vrijwilliger aan het werk bij de kleurrijkste bijbelshop van het land. Ik vind het heerlijk werk maar wil langzamerhand wat meer uitdaging. Ik heb daar gemerkt dat ik het werken buitenshuis heerlijk vind. Het blijkt moeilijk te zijn om een baan te vinden met een verjaarde opleiding, weinig ervaring en als je niet meer piepjong bent.

Ik heb heel wat nagedacht en doorgepraat met manlief. Er zijn nogal wat opties de revue gepasseerd. Maar eindelijk heb ik dan toch een keuze gemaakt. Maandag ga ik solliciteren op een opleidingsplaats als kraamverzorgster. Als ik aangenomen wordt zal het opleidingsjaar best heel zwaar zijn. Weer een hele maand in de schoolbanken zitten ben ik niet meer gewend. Ook voor man en kinderen zal het wel aanpassen zijn. De opleiding zou in maart beginnen. Voor die tijd zal ik dan wel nog mijn rijbewijs moeten halen. Daar hoop ik na de zomervakantie mee te beginnen. In de vakantie gaat dus het theorieboek mee. ;-)
Maar voordat de vakantie kan beginnen is er nog een heleboel werk aan de winkel.

Bijna pasen

2011-04-21T09:27:00.002+02:00

Buiten is het duidelijk weer lente. Bomen lopen uit, bloemen bloeien, de eerste lammetjes heb ik ook al gezien. Het is echt weer waar ik energie van krijg.
De afgelopen week heb ik me gewaagd aan het uitzoeken van de zomer- en winterkleding. De kasten van K en B zijn uitgeplozen en ook mijn eigen kleding is weer helemaal bij. De zakken met overtollige kleding, het waren er 'maar' een stuk of 10, zijn ook al allemaal op de plek van bestemming.
Nu de kleding van de jongste nog. Die groeit zo hard met zijn 14 maanden dat ik bij hem regelmatig het gevoel heb qua kleding achter de feiten aan te lopen.

We hebben de afgelopen dagen ook al een deel van de schuur onderhanden genomen. Moeiteloos vulden we de kofferbak van de auto met overtollige spullen om ze af te leveren bij de Kringloop. Het rare is dat de schuur nog steeds 'vol' is. Er zal dus best nog een heleboel weg gaan in de komende weken.

De verbouwing begint nu vastere vormen aan te nemen. De plannen zijn wel gewijzigd. In plaats van alleen een vervanging van de bestaande uitbouw en achtergevel wordt nu de achtergevel helemaal gelijk getrokken aan de aanbouw. We krijgen er in de woonkamer een ruime meter bij. Ik verheug me al helemaal op die extra ruimte.
Voor het zover is moet er echter nog wel een heleboel gebeuren. De leegruimmissie gaat nog wel een poosje door. J. rijdt elke week een rondje kringloop/stort/hulpverlening om overtollige spullen weg te brengen. Langzaam maar zeker trekt er een soort mist op en zie je ruimte ontstaan.

Gistermorgen was er bij B. de paasviering. Die wordt bij ons op school in gedeelten gedaan omdat niet alle leerlingen in de aula passen. Op een prachtige manier werd in gedeelten het paasverhaal verteld. Tussen de delen door zong elke keer een andere klas een paaslied. Voor de kleinsten was er zelfs een echte creche geregeld. Het was een kostbaar uurtje.
En dan is het vandaag alweer de laatste dag voor de vakantie met het jaarlijkse paasontbijt. Om kwart over zeven stonden er twee kinderen compleet gekleed voor ons bed. Het was een rare gewaarwording om 's morgens eens tijd over te hebben in plaats van te moeten racen om iedereen op tijd de deur uit te krijgen.

Vanmiddag begint dan eindelijk de vakantie. De kinderen kijken er al weken erg naar uit. Ze zijn duidelijk moe en toe aan vakantie. Even een poosje geen race tegen de klok, gewoon lekker buitenspelen en thuis leuke dingen doen. Als het weer blijft zoals het nu is zal het echt een lekkere buitenvakantie worden. De speeltuin in de wijk gaat volgende week ook alweer open ivm de vakantie. Daar zullen we dus veel te vinden zijn.

Genieten

2011-04-08T10:01:00.002+02:00

Ik zag dat ik al een maand geen blogje geschreven heb. Hoog tijd om daar verandering in te brengen. Afgelopen maand was niet altijd makkelijk maar er was ook veel om van te genieten.
Waar ik dan zoal van geniet?
- de bloeiende Carmellia in de tuin
- fietsen met de jongste voorop terwijl hij hele verhalen zit te brabbelen
- de zon die het leven lichter lijkt te maken
- een dagje met een lieve vriendin naar de Breidagen
- meehelpen met een workshop voor tieners die 24 uur niet eten in het kader van Zip your Lip
- feestkleren kopen voor mijn dochter die 8 jaar wordt
- de humor van de oudste
- breien met mooi garen
- luisteren naar de Mattheüs Passion
- heel langzaam de weegschaal naar een gezond gewicht zien gaan
- het lezen van een goed boek
- voorpret voor de vakantie deze zomer

Maart.

2011-03-02T09:57:00.001+01:00

De maand waarin de lente begint. Buiten doet de zon al mee en binnen zingen we een lied.

Soep

2011-03-01T11:03:00.003+01:00

Bij het opruimen van mijn koelkast vorige week kwam ik een stronk broccoli tegen die toch echt wel gebruikt moest gaan worden. Het was niet genoeg voor een complete warme maaltijd voor het hele gezin dus moest ik mijn creativiteit aanspreken.
Even de andere kasten inspecteren leerde me dat er ook nog prei, room en kipfilet in huis was. En zo ontstond het idee voor een broccoli-preisoep. Een hartige taart was ook een mogelijkheid maar daar had ik niet meer genoeg tijd voor.
Ik sneed de broccoli (incl. stronk, prei en twee flinke aardappels in stukken en zette ze even aan in een soeppan met een beetje olijfolie. Toen de prei wat zacht was goot ik daarop kokend water en voegde bouillonblokjes toe. Dit liet ik opstaan tot de groenten gaar waren. Daarna maakte ik de groenten fijn met de staafmixer.
In de tussentijd had ik kip in kleine blokjes gesneden. De gladde soep ging weer op het vuur met de blokjes kip erin. Nadat ook die gaar waren deed ik er nog een bekertje room in en wat kerriepoeder.
Omdat gewone boterhammen zo kaal waren maakte ik gegratineerde boterhammen in de oven.
Meestal is het bij nieuwe gerechten een gemopper maar dit keer hoorde ik alleen maar complimentjes. De broccoli-preisoep is dus voor herhaling vatbaar.
Het is ook lekker om een kuipje kruidenkaas (boursin of look-a-like)door de soep te doen in plaats van de room. Wil je het mager houden dan volstaat een scheut melk ook.

De hort op.

2011-02-26T13:26:00.002+01:00

Woensdag ontdekte ik ineens dat dit weekend de handwerkbeurs in Zwolle plaats zou vinden. Ik wilde daar altijd al eens naar toe maar nooit kwam het er van. Gisteren zou J. vrij zijn zodat we met zijn allen wat leuks zouden kunnen gaan doen. Toen ik hem vertelde over de handwerkbeurs vond hij dat ik moest gaan. Hij wilde me wel brengen zodat ik niet het hele eind met de trein moest.
Het eind van het liedje was dat ik er zelf voor koos om met de trein te gaan. Dan was het echt een dagje uit vanaf het moment dat ik de deur uitstapte tot ik 's avonds weer binnenstapte.
En zo ging ik met wat te drinken en te eten, een redelijk gevulde portemonnee en een goed boek in mijn rugzak om half 10 op pad. Na zo'n anderhalf uur heerlijk lezen in de stiltecoupé kwam ik in Zwolle aan. Je hoefde de dames maar te volgen en je kwam vanzelf in de IJsselhallen terecht.
Er waren zoveel leuke stands van bedrijven die ik alleen van internet ken.
De leukste vond ik toch wel het standje(het was echt heel klein) van de Quilterij uit Den Bosch. Zij hebben allemaal hele leuke felgekleurde quiltstofjes waardoor je alleen bij het zien van de kraam al vrolijk wordt. Ze verkochten leuke Bosche rollen en o.a. de patronen van 'Melly&Me' en Rosalie Quinlan.
Ik kon dan ook niet alles op de kraam laten liggen.

Bij Storm op zolder was het kwijlen geblazen. Wat verkoopt ze mooie handgeverfde garens, lanolinezeepjes, vilt- en spinwol. Ook de haak-en breinaalden van KnitPro heeft ze in het assortiment.

Verder vond ik nog twee mooie bollen sokkenwol en een setje houten sokkennaaldjes.

En dan ook nog zo'n mooi borduurpakket

Ik heb nog wel wat meer gekocht maar dat moet even geheim blijven ivm een swap.
Het was heerlijk om ongestoord rond te kunnen kijken terwijl je weet dat de kinderen in goede handen zijn bij papa. Toen ik om half 6 de deur weer binnenstapte na weer een stille treinreis was het eten ook bijna klaar.
Zelf vond ik het mooiste dat ik na jaren weer eens helemaal zelfstandig iets ondernomen heb. Door mijn gezondheid was dat heel lang niet mogelijk maar het is zeker voor herhaling vatbaar.

Vakantie.

2011-02-22T10:23:00.002+01:00

Donderdag was het alweer zover. De laatste schooldag voor de voorjaarsvakantie was een feit. We hebben vrijdag dus lekker rustig aan kunnen doen. J. was ook vrij en zo gingen we vrijdagmiddag op pad naar de blauw-gele meubelgigant. De oudste twee genieten er altijd enorm van om in Smalland te spelen. Deze keer zouden we daar ook blijven eten. Terwijl de oudsten zich vermaakten met andere kinderen liepen we zelf de winkel door om de opbergdozen te halen die ik nodig had. Nu hebben mijn borduurgarens ook weer een mooi plaatsje in de kast.

Ik hoor alweer bijna mensen roepen dat het voordeliger is om daarvoor b.v. schoenendozen te gebruiken. Dat klopt helemaal. Ik heb dat ook heel lang gedaan maar het bevalt me slecht. De schoenendozen hebben nl. allemaal een verschillende maat waardoor de indeling in de kast niet echt overzichtelijk blijft. Ik heb nu dozen uit één serie en de kast toont heerlijk opgeruimd met al die mooie witte opbergers uit dezelfde serie.

De andere kant van dit opruimverhaal is dat ik wel drie keer nadenk voor ik spullen bewaar. Ik maak de afweging of ik de spullen het echt waard vind om er een opberger voor aan te schaffen of bezet te houden. Ik doe op deze manier duidelijk meer spullen weg.

Het voordeel van die opgeruimde kasten is dat ik ook mijn hobbyspullen weer kan vinden. Op het quiltweekend heb ik niets quilterigs gedaan. Uiteindelijk kwam ik in de afgelopen weken nog een onafgemaakte quilt tegen waar ik zo'n 5 jaar geleden aan begonnen ben. Hij moest nog doorgequilt worden en er moest nog een bies om. Inmiddels staat de naaimachine op tafel en is de quilt bijna helemaal doorgequilt. Vanmorgen maak ik het quiltwerk af. Dan kan ik vanmiddag de bies en de ophangsleuf snijden en er met de machine aanzetten. De bies vastzetten aan de achterkant is dan weer een mooi klusje om met de hand te doen. Ik hoop de quilt deze week helemaal af te maken. Dan kan hij verhuizen van ufo-lijst naar de affo-lijst.
Ook hoop ik deze week de sokken voor M. af te breien. Het was nog niet makkelijk om een toe-up-patroon voor peutersokjes te vinden. Ik heb zelf een gewoon patroon aangepast. Volgende week zal ik het uitschrijven en op mijn blog zetten zodat anderen het ook kunnen gebruiken.

Weer boven water.

2011-02-15T12:34:00.002+01:00

De laatste week van januari en de eerste week van februari duik ik altijd een beetje onder. In ons gezin is dat best een pittige tijd. In die weken is het dat onze J. vier jaar geleden overleed en geboren werd. Zelfs als ik er niet aan denk voel ik het in die tijd op de een of andere manier in mijn lichaam. Dit jaar was voor het eerst M. erbij in die dagen. Dat zette het verlies van J. in een heel ander licht. Het was alsof het veel tastbaarder en het gemis veel groter is dan voorgaande jaren.
Gelukkig konden we die dagen afsluiten met de eerste verjaardag van M. Wat is het een cadeautje om dat heerlijke manneke in ons midden te hebben. Van een hulpeloze baby is hij in een jaar een goedlachse dreumes geworden die op handen en voeten de wereld om hem heen aan het ontdekken is.

Na al deze tegenstrijdige emoties was het heerlijk om er een weekend uit te kunnen. Met een paar vriendinnen ben ik naar een quiltweekend in de Veluwse bossen geweest. Lekker kletsen, breien, genieten van het eten en even niet de rol van moeder vervullen deed me goed. Het was ook heerlijk om man en kinderen zondagavond weer in de armen te sluiten.

Gisteren was het weer tijd om te werken. Een lekkere middag in de winkel met leuke klanten, leuke gesprekken en in de rustige momenten ook de tijd om zelf tussen de boeken te snuffelen. Het gaat me steeds beter af en ik geniet er heel erg van om weer voorzichtig iets buiten de deur te doen.
Na al mijn afwezigheid thuis was het vandaag weer tijd voor de huishoudelijke besognes. De kamer van M is weer lekker schoon, de kinderboeken zijn allemaal uitgezocht. Het was heel fijn dat J. thuis werkte vanmorgen zodat ik hem gelijk een doosje overtollige boeken kon laten afleveren bij de kringloopwinkel. Dat was weer een mooie score voor mijn privé-D'r-uitdaging. Er zal nog veel volgen deze maand.

Zon en schoonmaakkriebels.

2011-01-27T11:52:00.002+01:00

Vanmorgen werden we wakker en beseften ineens dat onze jongste zomaar een hele nacht had doorgeslapen. Toen het ook nog zonnig bleek te zijn buiten kon mijn dag al niet meer stuk.
Het was een drukke ochtend. Om 9 uur moest ik met de jongste op het consultatiebureau zijn. Daar waren we eigenlijk gelijk aan de beurt. Meneer heeft weer een dikke apk-stempel op zijn billen. Hij groeit lekker door en is inmiddels 11.4kg en 74cm lang. Een bulletje dus. ;-)
Na twee prikken waarbij de wijkverpleegkundige even flink kracht moest zetten om hem stil te laten liggen konden we weer naar huis. Onderweg ben ik nog even naar de supermarkt gegaan. Daar kom ik eigenlijk zelden omdat manlief meestal de boodschappen doet. Ik trakteerde mezelf op een half onsje rosbief voor op brood en van die hele grote kliko-vuilniszakken. Die zijn ideaal als je kledingkasten aan het opruimen bent. En daarna was het tijd voor koffie.
Na de koffie bleek M. al slaap te hebben. En zo had ik mooi mijn handen vrij om de opbergdoosjes in elkaar te zetten die we dinsdagavond bij die grote blauw-met-gele woonwinkel hadden aangeschaft.
We hadden toen een mooi koopje aan een stoel die ik al heel lang wilde hebben. Nu in de Plundra was hij ineens 50% goedkoper. Aangezien de stoel die we nu in gebruik hebben echt aan zijn einde is kwam dit mooi uit. Vanavond gaan we hem in elkaar zetten.

Stroop en vliegen

2011-01-25T09:16:00.006+01:00

De afgelopen periode was er weer zo één waarin het leven aanvoelt alsof je door een dikke laag stroop waadt. De verdrietige dingen en moeilijke situaties in je omgeving stapelen zich op en het leven binnen het gezin gaat door. Gelukkig zijn er dan van die dagen dat je weer even het gevoel hebt alsof je vliegt.
Afgelopen zondag was zo'n dag. We vertrokken 's morgens al vrij vroeg om de doopdienst van de dochter van vrienden bij te wonen. Wat een feest om mee te maken dat een prachtige tienerdame de keuze maakt om voor God te willen leven en ook in het symbool van de doop die keuze voor iedereen zichtbaar maakt.
Na de dienst vierden we bij hen thuis die dag verder. We genoten van gesprekken, saamhorigheid, rust en liefde voor elkaar. Elke keer weer vind ik het bijzonder hoe je mensen op je weg krijgt met wie je zo'n diepe verbondenheid mag delen.
Het was zo'n dag die je eigenlijk de hele week nog met je meeneemt. De warmte voel je elke keer weer als je terugdenkt aan de gesprekken en het samenzijn.

Gisteren volgde er weer zo'n dag. In de winkel zou 's avonds een maaltijd gehouden worden. Terwijl we de tafels dekten met tweedehands serviesgoed van de Maak-je-geen-zorgen-weken klonk Come to the tabel van Michael Card door de winkel.

Het was flink doorwerken om alles op tijd af te krijgen. Maar aan het eind van de middag ging ik moe maar voldaan naar huis.
Gisteravond heb ik een fikse to-do-list gemaakt. Voor de verjaardag van M. wil ik een heleboel af hebben. Omdat zo'n lange lijst alleen maar ontmoedigend werkt zet ik in mijn speciale todo-agenda elke dag drie klusjes van de lijst die ik af moet hebben op die dag en twee die ik eventueel ook nog kan doen. Om wat meer gefocust te blijven ga ik vanaf volgende week zondag weer een week offline.
Maar nu eerst maar weer eens 20 dingen zoeken die weg kunnen zodat er meer ruimte ontstaat in huis.

D'r-uitdaging 2011

2011-01-09T14:01:00.002+01:00

In 2010 deed ik mee aan de D'r-uitdaging van Yourganize.
Mijn doel was 250 stuks overtollige/onbruikbare/kapotte dingen wegdoen. Helaas is de teller op 49 blijven steken door allerlei onverwachte leuke en minder leuke zaken in de laatste zes weken van 2010.
Gelukkig is er een nieuwe kans. Ook in 2011 organiseert Hilde weer een D'r-uitdaging en wel in oktober. Door een mailtje te sturen naar info@yourganize.nl kun je je aanmelden voor de maillijst zodat je op de hoogte gehouden wordt voor de D'r-uitdaging 2011.

De laatste weken van 2010 hebben veel energie gekost en eigenlijk was ik gewoon lamgeslagen. Het leek wel alsof ik de moeheid van 3 jaar ploeteren en doorgaan in één keer ging voelen. Inmiddels heb ik weer wat bij kunnen tanken. En nu buiten het zonnetje zo lekker schijnt komt ook de moed om de rommel in huis verder aan te pakken weer terug.
Er moet ook wel vaart achter zitten ivm de komende verbouwing. De afgelopen weken hebben we samen de benedenverdieping zoveel mogelijk opgeruimd. Ik verwacht daar nog een week nodig te hebben om ook de keuken uit te mesten en mijn stoffenkast te ordenen.
Dan wil ik in de rest van de maand de slaapverdieping ordenen. Dat betekent dat alle kleding van onszelf en de jongste nagegaan wordt, de boekenkast en de hobbykasten worden uitgemest. De badkamer is al gebeurd omdat we logé's kregen en ik daar toch uitgebreid bezig was.
In februari is dan de zolderverdieping aan de beurt en als het even lukt ook de schuur.
We hebben afgesproken om elke zaterdag een ritje naar de kringloop en de stort te doen. Dan zouden we eind februari toch een veel opgeruimder huis moeten hebben.
Ik wil mezelf buiten de D'r-uitdaging tot doel stellen om dit jaar 1000 stuks uit huis te doen. Een overzicht van de vorderingen staat op D'r-uitdaging 2011

2011

2011-01-04T11:48:00.002+01:00

2010 is alweer even afgelopen. Een jaar met grote hoogte- en dieptepunten. In dat jaar werd onze jongste geboren, nam ik afscheid van mijn maatje, beleefden we een heerlijke vakantie met vrienden, haalde de oudste zijn eerste zwemdiploma en kreeg mijn echtgenoot een nieuwe functie. Veel reden tot dankbaarheid.
Ondanks dat het vandaag al 4 januari is wil ik iedereen graag een heel goed en gezegend 2011 wensen. Ik vind het altijd een heerlijk gevoel als er een nieuwe agenda ligt. Wat zou zo'n nieuw jaar mij en mijn gezin gaan brengen?
Op een aantal dingen heb je wel invloed, op andere dingen niet.

Nog net op de valreep van het oude jaar hebben we onze vakantie voor deze zomer vastgezet. We hopen weer met vrienden naar Zwitserland te gaan. Vorig jaar is dit erg goed bevallen. Zowel de kinderen als de volwassenen kijken er erg naar uit.
De map met alle lijstjes voor wandelingen, uitjes, spullen die mee moeten, zaken die voor die tijd geregeld moeten worden en de boodschappenlijst voor als we net aankomen is aangemaakt. Op die manier houden we het overzicht en leven we redelijk relaxed naar de datum van vertrek toe.
Op dit moment ben ik al aan het trainen om de wandeling van ons huisje daar naar het Lac de Dix te kunnen maken.

In 2011 hopen we ook de verbouwing van onze benedenverdieping te realiseren. De komende weken moet het laatste gedeelte van de grote opruimklus plaatsvinden en regelen we de benodigde financiën. Ik zie enorm tegen deze verbouwing op. Het is een heleboel gedoe in huis en met een kindje dat rondkruipt of net loopt zal dat niet eenvoudig zijn. Maar het eindresultaat zal zeker de moeite waard zijn. Alleen al het idee dat het allemaal makkelijker schoon te houden zal zijn geeft me de moed om toch maar door te gaan met die eindeloos lijkende opruimklussen.

Tussen alle grote klussen door hoop ik toch tijd te blijven vinden om creatief bezig te zijn en boeken te lezen. De afgelopen periode heb ik gemerkt hoe belangrijk die dingen voor me zijn.

Verwachting en afscheid.

2010-12-06T22:23:00.002+01:00

Een paar weken geleden zaten we samen in de auto, mijn maatje en ik. Wat ooit begon als een lift werd een hele hechte vriendschap waarin we samen konden lachen en huilen. Hele gesprekken werden gevoerd, met én zonder woorden. Vaak was een blik genoeg. Het leeftijdsverschil deed niet terzake.
We hadden het over advent en over wat de wereld van kerst gemaakt had.
De tijd van verwachten was commercieel en materialistisch geworden vonden we beiden.
Met een lach en een 'tot gauw' namen we afscheid.
Ondertussen klonk vanuit de luidsprekers het Hallelujah uit de Messiah.

Vandaag was het anders. Ik nam afscheid van haar, mijn lieve maatje. Morgen brengen we haar weg. Ergens in de afgelopen week kreeg ik via via de link van het onderstaande filmpje. Een prachtig filmpje waar mijn maatje enorm van zou genieten. Ik ben gewend het Hallelujah heerlijk mee te zingen. Ook vandaag zing ik het mee, zij het met een verstikte stem en de tranen stromend over mijn wangen.
En toch blijf ik het zingen: 'and He will reign forever and ever'.

Weggevertje met prachtige quiltstoffen

2010-11-16T11:46:00.002+01:00

Retromummy, een moeder van vier kleine kinderen en eigenaresse van een hele leuke webwinkel houdt op haar blog een weggevertje.
Wanneer je een reactie achterlaat op deze blogpost maak je ook kans op een mooie set van 14 fat quarters uit de serie Sweet Broderie.

Madurodam en 10 jaar later.

2010-11-09T11:20:00.007+01:00

Vorige week woensdag hadden de leerkrachten op de school van de kinderen studiedag. De kinderen waren dus de hele dag vrij. Een leuke gelegenheid om als gezin iets te ondernemen. Het kerstpakket van J. bestond vorig jaar uit een bon waarmee je via internet uit een aantal cadeau's kon kiezen. Eén van de mogelijkheden was om vrijkaartjes voor Madurodam te bestellen. En zo gingen we woensdagmiddag naar Den Haag om nu eens bij Madurodam te stoppen in plaats van er langs te rijden zoals we regelmatig doen.

Het was lekker weer tot een uur of vier. Toen begon het een beetje te spetteren.
De kinderen genoten van al die kleine gebouwen en nagespeelde scenes. Het was helemaal leuk toen ze ons plaatselijke stadhuis daar in klein formaat ontdekten.

10 jaar geleden was het dat ik voor het laatst buiten de deur werkte. Toen ik zwanger was van de oudste raakte ik mijn baan kwijt. We hebben er toen samen voor gekozen dat ik thuis zou blijven bij de kinderen.
Nu na 10 jaar thuis zijn wilde ik toch wel graag weer iets buitenshuis doen. Niet zozeer vanwege het geld maar om mijn wereldje iets groter te krijgen. Bij de plaatselijke bijbelshop waren nog vrijwilligers nodig. En zo stapte ik gistermiddag op de fiets om daar als vrijwilliger aan de slag te gaan. Daarmee gaat een droom in vervulling die ik als klein meisje al had. Waar ik ben zijn boeken en waar boeken zijn ben ik en nu mag ik dus met permissie elke week een hele middag tussen de boeken doorbrengen.

Voor het zover was had ik gistermorgen de kast van jongste uitgeplozen op te kleine kleding. Ook de dozen met het prille babyspul waren van zolder gehaald en werden uitgezocht. Manlief vertrok vanmorgen dus met een kofferbak vol babykleding, wieglakentjes, wipstoel, badje met standaard en tummytub voor zijn buitendienstdag. Hij moest toch in de buurt zijn van degene die deze spullen goed kon gebruiken en zo was het mooi gelijk weg. Het was wel even slikken maar het spul komt goed terecht en dat maakt het toch een stukje makkelijker om het hoofdstuk 'kinderen krijgen' af te sluiten.

Zaterdag.

2010-11-06T15:35:00.003+01:00

Vandaag had ik veel op de planning staan maar een fikse migraine-aanval gooide roet in het eten. Gistermiddag voelde ik hem al opkomen. Omdat we eters zouden krijgen, een vriendin met haar kinderen die in een hele moeilijke situatie zit, ben ik dus maar doorgegaan.
Het was ondanks de migraine heel erg gezellig met z'n tienen aan tafel maar ik was blij toen ik rond een uur of 8 mijn bed in kon. Tegen 10 uur ben ik er nog even uitgegaan omdat ik anders ergens midden in de nacht wakker word en niet meer in slaap val. Gelukkig nam manlief vanmorgen de zorg voor de kinderen over zodat ik nog een paar uur kon slapen. Inmiddels ben ik weer redelijk op de been maar doe het toch nog maar even rustig aan.

Het ombouwen van het wandmeubel in de woonkamer verplaatsen we dus maar naar volgende week. Als de kinderen op bed liggen en niet met allerlei spullen aan de haal gaan is het ook eigenlijk zo gebeurd. Er ligt weinig los spul in de kasten. Alles zit netjes in bewaardozen en tijdschriftcassettes. Terwijl ik dit schrijf merk ik dat ik blijkbaar toch al meer gestructureerd heb dan dat ik dacht.

Ettje gaf als commentaar op mijn vorige blogje dat meer kasten betekent dat er ook meer spullen je huis in komen. Dat ben ik me heel erg bewust. Daarom zijn de nieuwe kasten dan ook vervanging voor de 'voorlopige' meubels die we hadden en die niet practisch zijn om het opgeruimd te houden. Zo lag de kleding van de kinderen in ondiepe stellingkasten. Dat gaat goed totdat de kinderen uit de babymaatjes zijn omdat dan de opgevouwen kleding niet meer op de planken past. Daarbij waren die kasten open zodat het ook een onrustig beeld gaf in de kamers. En die open kasten nodigen ook uit tot dingen 'tijdelijk' even daar neerleggen als je je handen leeg moet hebben als er een kind huilt oid. Dat 'tijdelijk' wordt dan meestal semi-permanent.

Straks ga ik nog wel de babyspullen verder uitzoeken. Er is iemand die graag mijn overtollige spulletjes wil hebben. Manlief moet dinsdag in die hoek van het land zijn dus voor die tijd moet het allemaal in de auto staan. Dat ruimt weer lekker op terwijl een ander er weer mee geholpen is.

Kasten

2010-11-01T10:52:00.007+01:00

De laatste week lag mijn deelname aan de D'r uitdaging een beetje op zijn gat. Er moest een naai-opdracht voor iemand anders af en dat kostte toch weer meer tijd dan ik ingeschat had. Toch heb ik er erg van genoten om twee leuke verkleedkostuums te maken.
Wel gaat de verkoop van boeken via Bol gestaag maar zeker door. Van de 13 boeken die ik erop gezet had zijn er inmiddels 9 verkocht.

Vorige week liepen we tegen twee mooie kasten aan voor het kamertje van de jongste.
Tot nu toe stond daar een stukje Ivar van Ikea maar dat voldoet toch niet helemaal.
Nu konden we voor een heel leuk prijsje twee trofastkasten ophalen al hebben onze kasten onderin laden ipv deuren.

De kamer van jongste zal een stuk minder rommelig tonen met die dichte kasten.
Het is gelijk een mooie gelegenheid om de kast weer eens even door te spitten op te klein goed. Afgelopen week kreeg ik ook nog een heleboel nieuwe spulletjes voor hem zodat ik op dit moment het overzicht een beetje kwijt ben. In de gauwigheid telde ik zo ongeveer 30 lange broeken. Daar kunnen er dus gelijk weer een aantal van door naar iemand anders die het goed gebruiken kan.

Van vrienden kregen we een mooie dichte kast en twee hoge zijsteunen voor het meubel dat we in de woonkamer hebben. Nu nog twee hoge steunen opscharrelen en dan kan de kast een stukje hoger gemaakt worden. Langzaam maar zeker begint het steeds meer af te raken. Dit is ook het meubel dat we na de verbouwing willen laten staan. Wat er uiteindelijk overblijft gaat dus voor de verbouwing weg zodat we het niet op hoeven te slaan.

Waar blijft de tijd?

2010-10-12T09:20:00.002+02:00

Wat gaat de tijd toch snel. Ik zag tot mijn grote schrik dat ik ruim 3 weken geleden voor het laatst geblogd heb. Hoog tijd om eens even bij te praten over het wel en wee hier in huis.
Langzamerhand begint er steeds meer structuur te komen in mijn dagen en daarmee in ons hele gezin. Sinds de zomervakantie kon ik maar slecht op gang komen. Ik had me al eens aangemeld bij Flylady. Een mooi systeem maar omdat alles per mail komt was voor mij het gevaar om achter mijn computer te blijven plakken veel te groot. Ik ben op zoek gegaan naar een alternatief en kwam op het boek 'Aan de slag met de huishoudcoach'.

Met klikmails had ik tegoedbonnen voor Bol.com verdiend dus zo kon ik met gesloten portemonnee dit boek aanschaffen. Ik kan het iedereen die moeite heeft met het aanbrengen van structuur aanraden. Ze gaat echt stap voor stap naar een opgeruimd huis, georganiseerde administratie en gestroomlijnde agenda en to-do-list.

Het scheelt me nu al heel veel tijd. In combinatie met de D'rUitdaging is het voor mij de manier om binnen afzienbare tijd al die klussen aan te pakken die ik aldoor maar liet liggen. Ik heb het boek eerst helemaal doorgelezen omdat ik graag wilde weten waar het heen ging. Zodoende heb ik op bepaalde punten een klein voorschotje genomen. Zo heb ik mijn inlogapparaat voor het telebankieren altijd klaar liggen en wordt elke rekening die binnenkomt gelijk ingeboekt. Voor mij werkt het beter dan bundelen en 1 keer per week of 2 weken de betalingen doen. Op die manier slipte er nog weleens een factuur door. Nu is er hooguit een factuur die nog niet opgeruimd is als hij zoek zou raken, maar betaald is hij wel.
Ook lukt het momenteel erg goed om niet te kopen. Bij vrijwel elke potentiële aanschaf weet ik mezelf er weer vanaf te praten. Zelfs die leuke Ottobre waarin dan eindelijk een patroon voor een jas voor de kleine man stond heb ik laten liggen.
Het is echt een mooie beloning om de spaarrekening langzaam maar zeker weer een stukje voller te zien lopen. En blijkbaar werkt het aanstekelijk want de kinderen roepen nu ook al dat ze liever een nieuwe kamer hebben of op vakantie gaan naar Zwitserland dan dat ze geld uitgeven aan het nieuwste spelletje of plastic prullaria.

Boeken vinden hun weg naar een nieuwe eigenaar via Bol.com. Het levert iets minder op dan via marktplaats maar het is veel minder werk omdat er niet over de prijs onderhandeld hoeft te worden. Inmiddels zijn er in twee weken tijd 8 boeken van eigenaar gewisseld en heeft het me na aftrek van de kosten zo'n 20 euro en weer een stukje ruimte in huis opgeleverd.

Op het moment ben ik druk bezig met het inventariseren van de winterkleding. Voor de oudste en de jongste heb ik veel gekregen. Zo heeft de jongste drie jassen. Maar met ritjes op de fiets waarbij je nog weleens nat regent is dat 's winters geen overbodige luxe.
Voor dochterlief mag ik nog wel achter de naaimachine. Ze heeft nog wel wat rokken en broeken nodig. En aangezien er nog flink wat lappen liggen ga ik die eerst eens verwerken tot kleding. Ook daar hoef ik weinig geld meer aan uit te geven. Ik hoef alleen een paar maillots en/of leggings aan te schaffen en dan kan ook zij met goed fatsoen de winter door.

Ook in de kamer van de oudste twee komt steeds meer structuur. Dankzij de aanschaf van twee Trofastkasten via Marktplaats heeft een deel van het speelgoed nu een prima bereikbare en overzichtelijke plaats. Maar mensenkinderen, wat hebben de kinderen toch een berg speelgoed. Het lijkt wel een plaatselijk filiaal van een grote speelgoedketen op die kamer. En dan staat er ook nog een en ander speelgoed voor jongere kinderen achter het kniebeschot.
Het is echt een aansporing om voor Sinterklaas en verjaardagen cadeaus te verzinnen die bruikbaar zijn en niet veel ruimte innemen. De kinderen kwamen zelf al met het idee om het een en ander weg te geven aan kinderen die niets of weinig hebben.

D'r-uitdaging.

2010-09-17T14:49:00.001+02:00

In de laatste nieuwsbrief van de Yourganize-declutter-uitdaging schreef Hilde dat ze een nieuwe naam voor deze uitdaging verzonnen heeft. Het is 'D'r-uitdaging' geworden.
Inmiddels ben ik al een poosje bezig en is er toch best het een en ander verdwenen hier in huis. Op de pagina D'r-uitdaging houd ik de stand bij.
De maximum officiële uitdaging is 250 stuks. Ik ga er 500 van maken aangezien mijn huis in verband met de aankomende verbouwing echt veel leger moet.
Er zijn nog 104 dagen te gaan. Voor 500 stuks zou ik dus grofweg 5 artikelen per dag weg moeten doen. Voorlopig is het hier nog zo vol dat dat een makkie is.
Zo per dag uitgerekend lijkt die grote klus veel behapbaarder.

Tja, en toen........

2010-09-17T10:29:00.002+02:00

Al jaren lees ik de blogs die ik volg via Bloglines. Ik kan dan heerlijk makkelijk de blogjes per categorie lezen. Vaak 'scan' ik even wat ik echt de moeite waard vind om te lezen. Die dingen laat ik als 'new' markeren en vervolgens neem ik lekker een avondje of koffie-uurtje de tijd om de waardevolle dingen en ideeën te lezen, tutorials te beoordelen op 'opslaan om ooit eens te maken' of 'kan wel weg'.
Tot er van de week ineens de mededeling op Bloglines was dat Ask.com stopt met Blogines. Tja, wat dan?
Ik heb een google-account en had al eens eerder geprobeerd om te wennen aan de google-reader. Maar wat ik ook deed, die bevalt me helemaal niet.
Tijd voor een rondje google met 'rss-reader' als zoekopdracht. En dan natuurlijk ook nog het liefst gratis. En zo stuitte ik op Feedreader 3.14. Na het installeren was het even wennen maar al snel bleek dit voor mij een heerlijk werkbare rss-reader te zijn.
De afgelopen dagen heb ik al mijn bloglines-abbonnementen handmatig overgezet naar Feedreader. Natuurlijk kan dat ook automatisch en sneller per .opml-bestand maar op deze manier ging ik gelijk mijn lijstje (hm, laat dat 'je' maar weg ;-))en heb ik daarin ook opruiming gehouden. Er is nog steeds een respectabele lijst blogs over om te lezen. In Bloglines maakte ik daar allerlei categorieën voor aan. Dat heb ik dit keer niet gedaan. Ik las ergens een tip van iemand die zijn bloglijst verdeelde in categorie A en categorie B. Categorie A stond voor de dingen die eerste prioriteit hadden. En zo heb ik nu dus mijn bloglijst ook ingedeeld. Het is lekker overzichtelijk en de blogs die ik echt de moeite waard vind staan op deze manier bovenaan en lees ik als eerste.

Feedreader heeft ook nog de mooie optie om feeds op te slaan zodat je ze later offline kunt lezen. Dat is met al die leuke tutorials, creatieve ideeën en overdenkingen her en der natuurlijk helemaal geweldig.

Een winnares en een uitdaging.

2010-09-08T14:18:00.003+02:00

Een dag later dan gepland maar hier is dan uiteindelijk toch de winnares van het blogcadeautje:

JOOSJE.

Het pakketje met doorstikgaren en applicaties komt zo snel mogelijk jouw kant op

En dan de uitdaging uit mijn blogtitel.
Op de weblog van Yourganize werd een uitdaging gedaan. N.a.v. een amerikaanse die in 2010 haar huis leger wilde maken heeft Hilde haar bloglezers uitgedaagd om in de maanden die ons in 2010 nog resten 50, 100 of 250 dingen het huis uit te werken. Die uitdaging komt voor mij precies op tijd met de verbouwing in het vooruitzicht. Ik wil voor 31 december 250 artikelen mijn huis uit hebben. Op mijn laptop heb ik een mooi excel-sheet gemaakt waarin ik de stand bij houdt. En heel stiekem hoop ik eigenlijk dat ik zelfs het dubbele kan wegwerken via marktplaats, kringloop en kliko.

Bijbelkalender, 101-in-1001, blogcadeautje.

2010-09-05T11:30:00.004+02:00

In ons gezin is het de gewoonte om 's morgens met elkaar te ontbijten en daarna gezamenlijk Bijbel te lezen. Op vakantie in Zwitserland kregen we een mooie bijbelscheurkalender van onze vrienden. Deze is bedoeld voor kinderen van 4 tot 8 jaar. De oudste twee vinden het prachtig om na het ontbijt zelf een stukje te mogen lezen.
Door middel van deze kalender leren de kinderen ook elke maand een bijbeltekst. Eén van de kinderen maakt daar een mooie tekening van die we aan de muur hangen zodat we hem vaak zien en ook makkelijk samen op kunnen zeggen. We merken echt dat het ons als gezin goed doet om zo samen de dag met God te beginnen en met de Bijbel bezig te zijn.
De bijbelscheurkalenders zijn te bestellen bij Stichting Interkerk. Ze staan onder het kopje 'Kalenders'. In principe zijn de kalenders gratis maar je mag wel een gift overmaken t.b.v. het werk van de stichting. Ook voor kinderen van 9 jaar en 10 jaar en ouder zijn er aparte kalenders.

Voor mijn eigen stille tijd heb ik via internet een bijbelleesrooster gedownload en uitgeprint. Er zijn er velen:
OP de site Ontmoeting vind je een aantal prachtige roosters en nog een heleboel meer informatie over de Bijbel en de verschillende Bijbelboeken.
Via Manna vandaag kun je meedoen met een programma om de Bijbel in een jaar door te lezen. Je vindt daar ook allerlei bijbelstudies en informatie vanuit de christelijke wereld.
En dan is er ook nog het rooster van het Nationaal Bijbelgenootschap.
Er zijn er nog veel meer te vinden via Google.

Inmiddels ben ik alweer een poosje onderweg met mijn 101-dingen-in-1001-dagen.
Het heeft me een aantal hele leuke inzichten opgeleverd. Ik ben veel creatiever naar mijn tijd gaan kijken. Ik vond de laatste jaren niet meer de rust om te lezen. Alleen in de vakanties las ik zo af en toe nog een boek. Sinds ik met de 101-in-1001 begonnen ben maak ik tijd om te lezen. 's Avonds voor ik ga slapen lees ik een kwartier. Soms wordt dat langer, zelden korter. Het is heerlijk om mijn geest weer te prikkelen en uit te dagen tot een andere manier van denken, het opnemen van kennis of gewoon maar te genieten van een prachtige roman.
Het boek dat voor mij de laatste maanden het meeste gebracht heeft was 'Mijn moeders hoop' van Francine Rivers. Francine Rivers wordt in de christelijke hoek vaak aanbevolen. Velen vinden het boeken die je moet lezen. En tegen 'moeten' heb ik een aversie. Dan ben ik net een puber en vertik ik het. ;-)
Dit boek kreeg ik van mijn kinderen voor moederdag. Ik kon het dus echt niet laten liggen en daar heb ik geen spijt van. Het gaat over de relatie tussen moeders en dochters. De beweegredenen van moeders om kinderen op een bepaalde manier op te voeden en de uitwerking die dat op de betreffende kinderen en de relatie tussen de moeder en die kinderen heeft. Het was een dikke pil maar ik had hem in twee dagen (deels nachten) uit.
Door de 101-in-1001 doe ik ook in de creatieve hoek veel meer. Zowel alleen als met mijn kinderen. Het is erg leuk om te zien hoe mijn dochter ervan geniet om met naald en draad bezig te zijn, te lezen en samen leuke dingen te ondernemen. Mijn zoon geniet er weer van om in de keuken en tuin bezig te zijn.

En dan nog het blogcadeautje.
Dinsdag wordt er een winnaar geloot voor het pakketje applicaties en het rolletje doorstikgaren. Dus als je nog mee wilt doen laat dan even een krabbeltje achter bij de vorige blog.

Schoolperikelen, grootse plannen en een blogcadeautje.

2010-08-31T11:38:00.004+02:00

Inmiddels lijkt de vakantie alweer heel lang geleden. Het ritme van het schoolleven heeft ons gezin weer helemaal in zijn greep. En eerlijk gezegd is dat ook wel weer lekker. De regelmaat doet ons allemaal goed.
Gisteravond was er een informatie-avond op school zodat we konden horen welke dingen de kinderen dit jaar geacht worden te leren. Ik werd blij van wat ik hoorde. Het lijkt er erg op dat onze kinderen dit jaar de juiste leerkrachten hebben getroffen. Dat is weleens anders geweest. Vooral de oudste heeft een juf waarbij hij helemaal op zijn plek is. We merken ook dat hij opgeruimd uit school komt, 's morgens minder over buikpijn klaagt en meer plezier heeft in de dingen die hij doet.
Dochterlief heeft een juf en een meester en lijkt daar ook te floreren. Ze krijgt duidelijk meer uitdaging en is thuis veel gezeglijker. Wat een goede juf of meester al niet kan doen in een kinderleven en dus ook in het leven van de ouders.

Nu de kinderen weer op school zitten kan ik me overdag naast de verzorging van onze jongste spruit weer met andere dingen bezighouden. Het opruimen/leegruimen van het huis is daarbij prioriteit nummer 1. Ik moet nu ook wel haast gaan maken. In 2011 gaan we nl. de hele benedenverdieping aanpakken. Eindelijk hebben we de mogelijkheid om de afscheurende aanbouw te vervangen, een nieuwe keuken te plaatsen, de tuin op te knappen en die enorme kachel in onze woonkamer te vervangen door een passender exemplaar. Het zal best een poosje afzien zijn maar het vooruitzicht van een benedenverdieping die eindelijk bij ons gaat passen is heerlijk en geeft energie.
De komende weken ga ik marktplaats, kringloop en vriendenkring verblijden met de spullen die hier over zijn zodat er zo min mogelijk naar de opslag hoeft.

En dan het blogcadeautje.
Al voor de zomervakantie had ik beloofd een give-away te organiseren maar het kwam er niet van. Vandaag los ik mijn belofte in.
Onder de reacties op deze posting verloot ik de applicaties en het klosje doorstikgaren dat op de foto hieronder te zien is.
Op 7 september mag mijn oudste een briefje trekken met de gelukkige winnaar.

Weer inpakken.

2010-08-10T13:07:00.002+02:00

Inmiddels zijn we ruim een week thuis van onze vakantie. We missen de zwitserse bergen en het gezelschap van M&M en hun kinderen. Toch begint langzaam het ritme weer te komen. Vijf weken zijn omgevlogen. Volgende week beginnen de kinderen weer op school.

Vrijdag zijn we met z'n vijven nog een dagje uit geweest. Op vertoon van ons jaarabbonnement van Ouwehand's Dierenpark mochten we gratis naar Vogelpark Avifauna in Alphen aan de Rijn.
We zagen er een prachtige vogelshow en genoten van al mooie vogels. Het park zelf viel ons wat tegen. Het is erg oud en veel hokken zijn echt aan vernieuwing toe. De kinderen vermaakten zich prima in de speeltuin met de hoge glijbanen. Toen er ook nog iemand kinderen ging schminken kon het voor dochterlief helemaal niet meer stuk.
Thuis hebben we de friteuse aangezet en de dag in stijl afgesloten met frites en een snack.

Vanavond mag ik weer tassen inpakken. Morgen worden de oudste twee bij opa verwacht voor een logeerpartijtje. Ze hebben er alledrie helemaal zin in. Het breekt de laatste vakantieweek nog even.
Op de heenweg maken we een flinke tussenstop in Rhenen. Ons abbonnement loopt bijna af dus nu nemen we het er nog even van. Vooral de grote overdekte waterspeeltuin in het park is voor de oudste twee een enorme trekpleister.
Ik neem mijn etui met stitchery mee en kan dan heerlijk verder werken aan mijn

Ik ben er in Zwitserland mee begonnen en er zijn nu 5 blokjes geborduurd.

Voor mezelf ligt er al een lijstje klaar met dingen die ik de komende anderhalve maand wil/moet doen. Ik ga daar in deze dagen alvast een flinke deuk in trappen om het nieuwe schooljaar met een kickstart geven.

Weggevertje en vakantiepret.

2010-08-05T10:32:00.004+02:00

In mijn laatste bericht van veel te lang geleden meldde ik het weggevertje van M@design. Inmiddels ligt dat prachtige setje stoffen hier naast me in de kast te wachten om verwerkt te worden tot een klein quiltje. Dank je wel Mariëlle!

Een maand geleden was ik druk bezig met het inpakken van de vakantiespullen. Ik wilde, in tegenstelling tot andere jaren, de was helemaal weg hebben voor ik wegging. Met de hitte viel dat niet mee maar uiteindelijk lukte het toch.
Zo vertrokken we in de nacht van 9 op 10 juli voor 3 weken naar ons geliefde Zwitserland. Het was drie jaar geleden dat we daar geweest waren. Toen kregen we het cadeau om als gezin samen te kunnen zijn na het overlijden van ons kleinste manneke. Nu zou kleine M. ook meegaan. Een bijzondere trip dus.

Na een reis met diverse stops langs de duitse autobahn en een ritje met de Lötschbergtrein reden we om half 6 's middags het paadje naar ons huisje op.
Het regende, een vreemde gewaarwording na wekenlang heet weer in Nederland.
Ons huisje was heerlijk ruim, het was berekend op 8 personen en o.a. voorzien van een vaatwasser. Wat een luxe, want die hebben we thuis niet.

Zondagmiddag ben ik in mijn eentje een stuk gaan wandelen. Lekker het bos in en genieten van het prachtige uitzicht, de mooie bospaadjes en schitterende vogels die je er tegenkomt.

De eerste week deden we rustig aan. We gingen alleen het dal in voor de boodschappen.
Sinds we drie jaar geleden in Zwitserland waren zijn de prijzen daar enorm gestegen. Zelfs de Aldi was ronduit duur. Nu zijn we gelukkig geen mensen die de horeca graag sponsoren maar op deze manier viel het levensonderhoud toch echt wel flink duurder uit dan we hier in Nederland gewend zijn.

Tijdens een regenbui stond ineens Mariëlle op de stoep. We moesten toch wel de prachtige regenboog bewonderen. Wat een mooi gezicht!

Het was heerlijk om weer eens de rust te hebben om een boek te lezen of te borduren.
Eindelijk is mijn Schelpenvisser van Jetses klaar. Ik heb ook nog een hartenlap geborduurd die ik drie jaar geleden in Sion kocht. Van beiden moet ik nog foto's maken.
Vaak zat ik 's avonds zomaar op het terras van het uitzicht te genieten.

In de tweede en derde week hebben we veel uitstapjes gedaan. Zo kon je voor 5 Franc per gezin midgetgolfen op een mini-golfbaan. Veel musea in Zwitserland hebben gezinskaarten. Voor 15 a 20 franc kun je dan met je hele gezin naar binnen.
We zijn op deze manier bij het Musée Suisse de Spéléologique in Chamoson geweest.

Voor kleine M. had ik de draagdoek bij me. Dat leverde wel leuke taferelen op. Veel mensen vinden het blijkbaar nog steeds bijzonder om een kindje in een draagdoek te zien zitten. Zonder draagdoek had ik wel erg beperkt geweest.
M. ging mee in de stoeltjeslift om vervolgens weer een eind naar beneden te wandelen. De wandeling zelf had ik de dag ervoor al gemaakt zodat ik wist wat me te wachten stond. Bij de vechtende koeien bleven we met M. maar uit de buurt.

Inmiddels zijn we na een voorspoedige reis alweer een aantal dagen terug.
De wasmachine draait volop en de vakantiespullen hebben hun vaste plek in huis weer gevonden. En wij genieten nog volop na.

Een weggevertje bij MADesign

2010-06-07T09:47:00.004+02:00

Ter gelegenheid van haar 100ste blogpost geeft MADesign een prachtig setje quiltstofjes weg:

Verrassend

2010-05-28T09:22:00.004+02:00

Al een poosje viel het me op dat onze jongste toch wel een sterke voorkeurshouding ontwikkelde. En al werd er op het consultatiebureau gezegd dat het niet erg was was ik daar niet gerust op. Hij had in mijn buik al in een dwangstand gelegen, draaide twee keer terug tijdens de bevalling en werd met keizersnede mét tang geboren. Allemaal factoren die wel een en ander aan schade in kleine kindernekjes kunnen veroorzaken. Bij de laatste controle heb ik er dus op aangedrongen dat ik met hem naar een kinderfysiotherapeut wilde om hem eens goed na te laten kijken.

Gisteren was het zover. De fysiotherapeut kwam aan huis en ging met hem op de bank zitten. De nek van M. bleek flink vast te zitten en het was maar goed dat ik zo aangedrongen heb. Na een paar minuten flink krijsen, het is niet fijn als iemand je zo gevoelige nek zelfs maar heel zachtjes aanraakt, was de eerste behandeling voorbij. Het leek alsof de therapeut niets deed en alleen maar een beetje op bepaalde plekken drukte. Maar het effect is verbazingwekkend. M. lag ineens met zijn hoofd naar links gedraaid in de box, iets wat hij alleen in zijn slaap deed. Zijn luier zat zonder moeite vol en ook zittend op schoot volgde hij de poes met zijn hele hoofd en niet vanuit zijn ooghoeken.

Toen ik later eens op google ging zoeken op kiss vielen er veel stukjes op zijn plaats. Niet alleen in het gedrag van jongste maar ook in dat van zijn grote broer en zus. Maandag komt de fysiotherapeut weer en ga ik het ook eens over de andere kinderen hebben. Nu genieten we weer van de grotere beweeglijkheid van onze jongste. Hij zit nu al duidelijk lekker in zijn vel en werd vanmorgen zelfs letterlijk lachend wakker.

Give-aways.

2010-05-26T16:36:00.002+02:00

In blogland zie je regelmatig give-aways opduiken.
Op dit moment is er een erg leuke give-away bij Loesje.

Als ik 15.000 bezoekers heb zal ik ook een give-away houden. De stand is momenteel 13.665 dus lang zal het niet meer duren. Ik ga alvast eens verzinnen waarmee ik iemand blij kan maken.

Weer terug en een give-away.

2010-05-22T11:47:00.003+02:00

Daar ben ik dan weer na een week computerloos door het leven te zijn gegaan.
De eerste dag was het even wennen. Als je de pjoet bewust uit laat staan wordt duidelijk hoe vaak je er achter kruipt om iets op te zoeken, betalingen te doen of maillijsten bij te houden of te bloggen.

De tweede dag vond ik het al makkelijker en daarna werd het eigenlijk alleen maar heel prettig. Het was heel goed om zo bewust bezig te zijn met wat ik miste in die dagen zonder computer en te zien aan welke dingen ik nu wel toekwam.
Het bevalt zo goed dat ik van plan ben om elke maand een week computerloos door het leven te gaan en de andere weken de computertijd toch ernstig te beperken.

In ieder geval zat mijn hoofd een stuk minder vol. Het voelde heerlijk rustig en ik was een stuk actiever. Ik heb in deze dagen een truitje afgebreid voor de jongste. Het moet alleen nog in elkaar gezet worden. Van een tweede truitje voor hem moet ik alleen nog een halve mouw breien, dan kan ik het ook in elkaar zetten.

Ik heb eindelijk weer eens een boek gepakt, nl. Desperate households van Katy Peel.
Katy Peel is de oprichter van 'Family manager'. Deze organisatie helpt mensen hun huishouden en gezinsleven op een goede manier te managen. Wat me bij haar erg aanspreekt is dat ze dit doet vanuit een christelijke levensovertuiging. Ze geeft geen pasklare oplossingen maar geeft wel richting aan een denkproces naar oplossingen die bij je karakter en gezin passen.

In de afgelopen week was ook onze oudste jarig. Hij werd alweer 9. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat hij als vreselijk klein frummeltje geboren werd. Inmiddels is het een heerlijke leergierige knul met een heel eigen gevoel voor humor. Sinds hij geen tv meer mag kijken en niet meer achter de computer zit zit hij een stuk beter in zijn vel. Hij vindt nu eindelijk buitenspelen leuk en het gebeurt dan ook regelmatig dat er op zaterdagochtend voor 9 uur al een aantal keren op het raam geklopt wordt of hij buiten komt spelen.

Ook B. heeft inmiddels haar draai in de buurt gevonden. Ze heeft één vriendinnetje waar ze het heel goed mee kan vinden. Wij genieten daar erg van mee nadat ze zolang in haar eentje heeft rondgedobberd in de wijk.

Met kleine M gaat het heel goed. Hij groeit als kool. Toen ik gisteren voor de grap eens maatje 68 uit de kast pakte zat dat hem niet eens erg ruim.
Vanmorgen was het echt genieten. Oudste en jongste waren samen in de kamer en waanden zich onbespied. Oudste ging grapjes zitten maken en even later schaterde M het uit. Het is heerlijk om ze zo samen plezier te zien hebben.

Dan is er ook nog een leuke give-away te melden. Op freubeldingetjes.blogspot.com geeft Roos iets leuks weg. Neem vooral eens een kijkje bij haar, ze maakt erg leuke dingen.

Stilte.

2010-05-12T23:48:00.002+02:00

Vanaf zometeen ga ik een week offline. Het is 1 van de 101 doelen die ik mezelf gesteld heb. Over een week praat ik jullie weer bij. Dan horen jullie meer over de leuke dag die we vandaag hadden in Ouwehand. Dan zijn er foto's van wat ik komende week ga doen of laten. ;-)

Tot dan dan.

Van alles wat.

2010-05-11T11:00:00.002+02:00

Nog steeds hebben de kinderen vakantie. We genieten van het rustige opstarten 's morgens. Het is heerlijk om niet te hoeven rennen en vliegen om de kinderen op tijd op school te krijgen. Kleine M. slaapt tot een uur of 10 dus we kunnen eerst heerlijk op ons gemak ontbijten voor hij in bad gaat en gevoed moet worden.
Sinds vorige week heeft B. ineens een klik met een meisje uit de buurt. Ze spelen al de hele week samen. Ik ben er heel blij mee omdat B. best moeilijk aansluiting heeft bij de kinderen uit haar klas. Je ziet haar nu met volle teugen genieten. De beide dames zijn echt aan elkaar gewaagd. Vanavond mag het vriendinnetje hier eten. Vanmiddag als M slaapt bak ik een flinke stapel pannekoeken.

Ondanks dat alles in een wat lager tempo gaat nu de kinderen thuis zijn ben ik wel aan het opruimen. Inmiddels heb ik de kleding die ik voor M gekregen heb uitgezocht. Het kostte me twee uur. Wat een berg spullen was dat. Een deel van de kleding heb ik gelijk weer doorgegeven. 30 longsleeves in 1 maat is echt een beetje teveel van het goede. Bijna alles in maatje 56 is te klein. Op het eerste pakje en twee setjes waar ik echt aan gehecht ben na heb ik ook dat allemaal al weggedaan.
Mijn eigen kledingkast is ook een stukje leger nu mijn positiekleding eruit is. Ook dat heb ik weggegeven. Ik ben blij dat het weer een goede bestemming krijgt al was het best even slikken dat het tijdperk kinderen krijgen nu ten einde is.

De rest van de week wil ik verder gaan met opruimen zodat ik als de kinderen weer naar school gaan lekker achter de naaimachine kan gaan zitten. Er liggen wat lappen stof te wachten om omgezet te worden in een quilt, kledingstuk of tas. Voor vrijdag wil ik ook nog een minisokje breien om cadeau te geven aan een lief vriendinnetje. En van M's wit met rode trui wil ik het voorpand deze week af hebben.

Ook aan het halen van de doelen van mijn 101-in-1001-lijst wordt gewerkt.
Het eerste verrassingspakketje is verstuurd ter gelegenheid van moederdag en de eerste opzet voor een familieplanner is er.
Voor het lopen van de 12.000.000 stappen moet ik nog even de stappenteller opzoeken. Ik heb al uitgerekend dat lopend naar de Lidl hierachter zo'n 1100 stappen is. Het wordt stevig doorstappen om mijn doel te halen. :-)))

Moederdag.

2010-05-10T11:15:00.008+02:00

Gisteren was het weer de tweede zondag van mei oftewel de dag waarop we moederdag vieren. In gesprekken hoor je vaak dat de commercie het heeft uitgevonden. Afgelopen week las ik echter dat het helemaal niets met de commercie te maken heeft.
Het was de amerikaanse Anna Jarvis die moederdag bedacht heeft en ervoor gevochten heeft om het tot een nationale herdenkingsdag van moeders te maken.
Uiteindelijk heeft president Woodrow Wilson in 1914 de tweede zondag van mei bij presidentieel besluit uitgeroepen tot moederdag. Meer daarover kun je hier lezen.

Ook in ons gezin werd gisteren moederdag gevierd.
Al een paar weken geleden haalde ik B.van school en kreeg de vraag of ze de hele weg achter me mocht fietsen. Haar zelfgemaakte cadeautje paste nl. niet in haar tas en anders zou ik iets zien. Dat was natuurlijk niet de bedoeling met een verrassing.

Zaterdagmiddag werd er hevig gesmoest en gedaan.
En toen gistermorgen één voor één de kinderen naar de slaapkamer toekwamen en uiteraard nog even lekker in ons bed kropen was mijn moederdag al helemaal top. Drie prachtige kinderen om voor te zorgen, ééntje die er niet bij is maar die we in God's hand weten. Wat een zegen om moeder te zijn van deze vier.

K. zit nu in groep 5. Daar wordt niet meer geknutseld voor moederdag. Maar dat loste hij op door zelf een briefje te maken.

B's cadeautje was weer uit de schoenenkast gehaald. Ze had vreselijk haar best gedaan op haar boeketje bloemen.

Bij haar boeketje had ze een mooi kaartje gemaakt.

Uiteindelijk werd ik ook nog verrast met drie boeken.

Toen was het tijd om aan te kleden en te ontbijten om op tijd in de kerk te zijn.
Wat lijkt het lang geleden dat ik het heel moeilijk vond om op moederdag naar een dienst te gaan in de tijd dat het ernaar uit zag dat we nooit kinderen zouden krijgen.
In de kinderkerk maakten de kinderen ook nog eens een mooie knutsel voor alle vrouwen in de gemeente. Niet alleen de 'gewone' moeder kregen een prachtige vlinders. Ook de 'geestelijke' moeders kregen zo'n mooie vlinder als dank voor hun zorg voor anderen in het afgelopen jaar.

Genieten

2010-05-06T15:57:00.003+02:00

Wat een heerlijk weer is het toch. Volop genieten we van het zonnetje na de regenachtige dagen van afgelopen week. De kinderen spelen veel buiten. Er staat wel 5 keer per dag een vriendje voor de oudste op de stoep. En ook dochterlief heeft haar draai met buitenspelen gevonden.

Gisteravond had ik de kinderen al voorbereid dat we vandaag redelijk vroeg weg zouden gaan. De speelgoedwinkel had gebeld dat het verjaarscadeau van K. binnen was gekomen. En zo liepen we om kwart over negen al met z'n viertjes naar de stad. En zo lopend heb je hele leuke gesprekken met de kinderen. Zo vertelde dochterlief dat grote broer van bijna 9 vast wel niet zou trouwen. Dan moet je nl. je vrouw kussen en aan kussen heeft hij een hekel. :-)))
Bij de speelgoedwinkel hadden we een probleem. Er is alleen een trap naar beneden. Gelukkig bood de oudste aan om even bij zijn broertje te blijven, dan kon die lekker in de wagen blijven liggen.
We liepen nog even over de markt waar ik wat fournituren moest hebben. Daarna hebben we bij de visboer nog lekkerbekjes gekocht. Heerlijk bij de gebakken aardappeltjes en witlofsalade die vanavond op het programma staan.
En toen weer lekker in het zonnetje naar huis lopen.

Na de lunch kreeg ik iemand op bezoek om spullen op te halen die ik op marktplaats had gezet. Deze week zijn er al drie dingen verkocht en op het vierde heb ik een heel goed bod. Als ik volgende week mijn paspoort heb ga ik een bespaarrekening openen. Ik moet nog even goed uitzoeken bij welke bank ik dat het beste kan doen gezien de rente. En dan kan al het geld dat ik met deze verkopen verdien daarop gestort worden. De bedoeling is om ook de besparingen van zelf haren knippen, geld-terug-acties, klikmails en kortingsbonnen daarop te storten. Zo krijg je heel aanschouwelijk wat besparen je echt oplevert.

Mijn 101-in-1001-lijst heb ik gecorrigeerd. Mariëlle zag dat ik op 50 gezinsleden had gerekend met sokken breien. Dat past hier niet in huis, het zijn er gelukkig maar 5.
Op een aantal punten van de lijst is er al resultaat.

Nr.20 50 artikelen verkopen op marktplaats.
Afgelopen week heb ik drie boeken verkocht en er is een goed bod op een vierde artikel. Ik mag er dus 3 van de 50 afstrepen.

Nr.35. 20 kledingstukken naaien:
Voor drie kledingstukken heb ik patroon en stof al uitgezocht.
Ik hoop ze deze week te kunnen knippen en volgende week te naaien.

Nr.52 23 kilo afvallen:
Het gaat gestaag maar zeker. Inmiddels zijn er drie kilo af.
Nog even en ik kan een kleinere kledingmaat aan. Dat is heel lang geleden.

Vakantie, klusjes en 101-in-1001

2010-05-03T10:44:00.005+02:00

Heerlijk, het is vakantie. Twee weken niet hollen, rennen en vliegen om iedereen op tijd op school, werk of andere afspraken te krijgen. Alleen de jongste moet straks naar het consultatiebureau maar verder hebben we geen verplichtingen.
Ik heb mezelf voorgenomen om samen met de kinderen elke dag een uur aan een opruimklus te besteden. Zo willen we het speelgoed uitzoeken, de kledingkasten uitzoeken en alle overtollige spullen een nieuwe bestemming proberen te geven via Marktplaats. Spullen die na 3 weken op Marktplaats niet verkocht zijn gaan naar de Kringloopwinkel of hulpverleningsorganisaties.

Ook staat er nog een bezoek aan Madurodam op het programma.

Het begin van deze vakantie grijp ik ook maar aan om een nieuw project te starten.
Op diverse blogs kwam ik het dayzeroproject tegen. De bedoeling is dat je in 1001 dagen 101 doelen realiseert.
Ik ben gek op lijstjes en heb nog een heleboel dingen die ik ooit nog eens wil doen. Het leek me geen gek idee om daarom ook een 101-in-1001-lijst op te stellen. Inmiddels is mijn lijst klaar. En vandaag is dus mijn dag 0.
Ik hoop mijn doelen te hebben bereikt op 29 januari 2013.

Vertrouwen

2010-04-29T10:19:00.004+02:00

Vertrouwen, dat was het thema van de preek afgelopen zondag. Een mooie preek, indringend en met de oproep om na de dienst elkaar eens te vragen wat God in je leven gedaan had. Voor ons was dat niet moeilijk. In de dienst van afgelopen zondag werd onze jongste zoon opgedragen. Wat een feest om hem aan de gemeente te mogen voorstellen en hem in het midden van God's gezin te mogen te mogen toevertrouwen aan Zijn liefdevolle Vaderhand.

Toch merk ik vaak dat dat vertrouwen niet vanzelfsprekend is. Er staan een paar flinke klussen op de lijst die eigenlijk ook nog snel gedaan moeten worden. Als ik daar goed over nadenk word ik er best weleens moedeloos van. Niet alleen vanwege de rommel die het geeft maar ook vanwege de financiële consequenties. We zullen waarschijnlijk onze hypotheek moeten verhogen om deze klussen te klaren. En dan is het nog maar de vraag of de hypotheekverstrekker dat wil in de huidige tijd.
Nadat maandag het riool verstopt zat en we door de constructie van onze tuin (een betonnen plaat met plavuizen) dus een tuin vol rioolinhoud hadden was het vertrouwen weg.
En juist dat krijg je weer zo'n knipoog van boven. In de dienst werd gevraagd om een aantal spullen die nodig waren voor een hulpverleningsproject. Op het moment dat J. zijn handen staat te wassen na de riool-operatie gaat de telefoon. Een van onze vrienden die zondag in de dienst wist de spullen die nodig waren beschikbaar. En dan niet precies wat er nodig was. Nee, er was overvloed.
Het was een stukje humor van God. De ander werd geholpen en ik kreeg een liefdevolle tik op de vingers dat ik moet vertrouwen dat het allemaal in orde komt. Niet door op mijn gat te blijven zitten maar als ik doe wat ik kan en moet doen dan zorgt mijn Vader voor de rest.

Genieten

2010-04-17T21:53:00.009+02:00

Sinds de kinderen op schermpjesdieet zijn spelen ze weer veel meer buiten maar ook binnen. Ze genieten ervan en krijgen ineens ook vriendjes en vriendinnetjes in de buurt. Het is ontzettend leuk om nu kinderen aan de deur te krijgen die vragen of onze spruiten buiten komen spelen.
De inline-skates die B voor haar verjaardag gekregen heeft worden ijverig uitgeprobeerd. En in die korte tijd heeft ze het toch al aardig onder de knie. Grote broer kan bijna niet wachten tot zijn skates arriveren.
Zelf geniet ik ervan dat er onderweg niet meer gezeurd wordt of er tv gekeken, ge-wii-d of gecomputerd mag worden. En ook de avonden zijn een stuk rustiger. De kinderen slapen veel makkelijker in zonder al die schermpjes overdag.

Na zo'n middag buiten spelen is het heerlijk om voor het eten nog lekker binnen te zijn. Dan komen de Kapla en de Playmobil tevoorschijn en vind je ineens hele racecircuits in de kamer:
>

En worden er verkleedkleren uitgeprobeerd:

En ook dit kleine mannetje begint steeds meer uit zijn coconnetje te komen.
Hij lacht al is het nog niet gelukt om dat met de camera vast te leggen.

Op de Quiltinggallery doet Jantine met haar quilt Road of Life mee aan de wekelijkse wedstrijd. Hier kun je je stem uitbrengen in deze wedstrijd.

Kleine meisjes worden groot.

2010-04-12T13:20:00.006+02:00

Vrijdag was het alweer 7 jaar geleden dat deze mooie baby geboren werd.
Een prachtige dochter en zusje voor haar grote broer.

Inmiddels is dat kleine babietje een pittige dame geworden die lekker haar gang gaat, creatief is, graag babbelt, diep over dingen nadenkt en het liefst buitenspeelt en in beweging is. Ook speelt ze graag met make-up en verkleedspullen.

Vrijdag was het dan zover. Ze werd 7 jaar. Maar zelfs al voel je je dan groot, spannend blijft het wel. Zo spannend dat je om half 5 voor het bed van je ouders staat met de mededeling dat je niet meer kunt slapen. Dan schuif je gezellig bij onder het dekbed en bent binnen 2 minuten onder zeil tot de wekker om 7 uur afgaat zodat je op tijd op school kunt zijn.

Na een gezellig ontbijt was het tijd voor de cadeautjes. De inline-skates en bijpassende beschermers vielen erg in de smaak. En ook de verkleed-bruidsjurk en DVD van UP wilde je graag uitproberen. Maar dat moest nog even wachten tot na schooltijd. De skates werden 's middags gelijk ingewijd.

Zaterdag ging het feest nog even verder. Toen kwamen de familie en vrienden op bezoek voor deze jarige jet. De verwennerij ging nog even door met een doos Kapla, barbies met een bijpassende auto, een bedelketting, een knutselset, stempels, een boek en playmobil.
Het was heel bijzonder dat ook mijn oma deel uitmaakte van de feestvreugde. Heerlijk om haar te zien genieten tussen kinderen, klein- en achterkleinkinderen.
Na een uitgebreide broodmaaltijd vertrok 's avonds iedereen weer naar huis.
Op zolder lag een 7-jarige te glunderen na een fijne verjaardag.

Bezig.

2010-04-08T10:40:00.003+02:00

Na een heerlijk paasweekend waarin we de opstanding van onze Koning gevierd hebben is het gewone leven weer begonnen. De hele week merk ik al dat ik door die vrije dagen een beetje achter de feiten aanloop.
Ik had de plantjes die we maandag gekocht hebben in de tuin willen zetten. Maar er is binnen nog zoveel te doen. En met de verjaardag van B. morgen en een huis vol visite op zaterdag heeft dat voorrang. Ook al omdat er een boel dingen buiten de deur op het programma stonden/staan.

Dinsdag was er de 10-minuten-avond op school. Dit keer was het echt noodzaak dat we gingen. We waren al vroeg op de avond aan de beurt. Dat betekende dus haasten vanuit school om op tijd gegeten te hebben en de kinderen bij de oppas te hebben. M. had een spuug-dagje en dus kon ik 10 minuten voor we weg moesten zowel de kleine man als mezelf nog een keer opnieuw in de kleren steken.
Het gesprek zelf was constructief. Eindelijk ziet het er dan naar uit dat de oudste getest gaat worden. Ook gaat er meer aandacht aan het pesten besteed worden. Een kind dat elke dag met buikpijn naar school gaat blijkt niet de bedoeling te zijn. Nou wisten wij als ouders dit al wel, maar nu is ook school dan eindelijk doordrongen van de noodzaak om op te treden tegen leerlingen die de boel tiranniseren.
Nu nog de medewerking om ook dochterlief te laten testen en dan zijn we een heel eind op streek. En dan hopen we dat ze ondanks alles toch nog plezier in leren houden of weer krijgen.

Woensdag had J. cursus. Dit betekent dat hij pas om 22.00 uur of later thuis is. Na school zijn we met z'n vieren naar de stad gefietst. De fietskar is gelukkig zo smal dat ik er in een flink aantal winkels mee uit de voeten kan. En zo konden we samen even de spullen halen om de traktaties voor vrijdagmorgen te maken.
Normaal bak ik zelf iets maar dat zit er door alle drukte dit keer even niet in.
Daarna hebben de kinderen lekker buiten gespeeld en genoten van het heerlijke voorjaarsweer. Ondertussen heb ik een flinke deuk in Mount Washmore geslagen en de bedden verschoond. Dat klinkt heel normaal maar ik vind het heerlijk dat ik het weer kan doen zonder gelijk vreselijke pijn in mijn bekken of rug heb.

Vanmorgen was het tijd voor de administratie. Niet bepaald een lekker klusje maar het moet wel gebeuren. Daarom plan ik dat altijd gewoon in en móet het echt op dat tijdstip van mezelf. Anders blijf ik het uitstellen.
Daarna mocht de jongste telg van de familie voor zijn APK naar het consultatiebureau. Hij was goed gegroeid, zowel qua lengte als gewicht. Wel moeten zijn heupen voorlopig goed in de gaten gehouden worden omdat die niet symmetrisch zijn.
Na nog twee spuiten mocht ik hem weer een heel boos mannetje aankleden.
Toen nog even langs de apotheek en de supermarkt en ook de halve middag was alweer voorbij. Gelukkig lijkt M. weinig last te hebben van zijn prikken.

Als de kinderen vanavond in bed liggen maak ik op mijn gemak de traktaties en ruim ik de kamer even glad. Als J. dan thuis is hangen we samen de slingers en ballonnen op en pakken we de cadeaus in. En dan is onze dochter alweer 7 jaar. 7 jaar die voorbij gevlogen zijn en waarin ze van een levendige baby die meer wilde dan ze kon uitgegroeid is tot een prachtige meid die nog steeds heel levendig is maar die ook heel origineel uit de hoek kan komen. We hopen nog heel lang van haar te mogen genieten.

't Was lekker.

2010-03-29T13:02:00.004+02:00

Afgelopen week hadden we een paar verjaardagen in familie en vriendenkring. Ik heb heerlijk genoten van het gezelschap van lieve vrienden, familie en bekenden. De taart, die ik nu zonder maagzuur kon eten was lekker, net zoals de hapjes en de maaltijden die er op tafel kwamen.
Het fijnste vond ik nog wel dat ik lopend naar één van die verjaardagen kon zonder last te krijgen van mijn bekken of een been dat dienst weigert.

Donderdag heeft J. de fietskar opgehaald. M. heeft al proefgezeten en zit/hangt heerlijk in de hangmat. Ik heb ook op die manier weer een stukje mobiliteit terug. Laat het mooie weer maar komen. :-))))))

Vrijdag was het tijd voor de laatste controle bij de gynaecoloog. Zo werd er weer een hoofdstuk afgesloten. Aan de ene kant heel jammer want het is een heerlijk mens. Maar om daarvoor het gezin nou nog eens uit te laten breiden gaat een beetje te ver. De rust dat we nu compleet zijn is heerlijk.

Na afloop zijn we met zijn drietjes nog even de stad in gegaan. Ik wilde graag nog wat aanvulling op M's garderobe en er waren nu allerlei leuke aanbiedingen. Alleen een jas wilde niet lukken. Of het waren fletse kleurtjes en als het jasje wel naar mijn zin was dan vond ik het prijskaartje niet leuk. Uiteindelijk ben ik 's avonds op marktplaats heel goed geslaagd voor een jasje naar mijn zin.

Het weekend was lekker ontspannen. Zaterdagmorgen ben ik naar de kapper geweest. Dat was echt een verwennerijtje voor mezelf. Daarna heb ik nog een leuke broek en blouse gekocht. Ik heb nog niet mijn oude figuur terug en had dus 2 echte winterbroeken en een jeans die ik paste. De rest is allemaal nog te klein. Voor een klein prijsje kan ik nu weer even vooruit.

En dan is het alweer maandag.
M. is alweer 7 weken. Hij is steeds vaker wat langer wakker en begint echt contact te maken. En dan is het 7 weken na mijn bevalling ook weer aandacht aan mijn gewicht te gaan besteden. De afgelopen weken heb ik genoten van het goede leven. Het was heerlijk om te kunnen genieten van chocola, beschuit met muisjes, frisdrank, ijs, pizza's, chinees e.d. Allemaal dingen die ik maandenlang niet kon eten door het enorme maagzuur. Maar nu is het weer tijd om de knop om te zetten en gezond te gaan leven. Flink lijnen mag niet in verband met de borstvoeding. Maar vanaf vandaag eet ik gezond, wordt de frisdrank vervangen door water en allerlei lekkere soorten kruidenthee en eet ik in plaats van marsjes, nuts en koek weer lekker een stuk fruit.
Elke dag doe ik wat buikspieroefeningen en ik wil regelmatig lekker gaan wandelen. Dan zou ik toch voor de zomervakantie wel één maatje kleiner moeten kunnen zijn.

UFO's en FAFFO's

2010-03-24T22:57:00.002+01:00

In de quiltwereld is de term UFO een bekende term. Het staat voor UnFinished Object, een project dus waar je al een tijd aan bezig bent en dat onafgemaakt in een hoek of achterin de kast is beland.
Ook ik heb een flink aantal UFO's. En met het opruimen van het huis kom ik er steeds meer tegen. Niet alleen op quiltgebied, ook breiwerken, borduurwerken en onafgemaakte kledingstukken kom ik tegen.
Op het quiltforum waar ik lid van ben zijn we nu bezig om samen de UFO's om te zetten in FAFFO's. FAFFO staat voor Finally AFFO, oftewel een project dat uiteindelijk toch afgemaakt is.
Elke week stellen we onszelf een doel en daar werken we dan naar toe. In het topic houden we elkaar op de hoogte van onze vorderingen. Dat werkt erg motiverend. En zelfs als je het gestelde doel niet haalt heb je vaak toch wat gedaan terwijl je zonder dat doel helemaal niets gedaan zou hebben.

Mijn UFO-lijstje en mijn FAFFO-lijstje zal ik in de zijkolom van mijn weblog plaatsen. Dan kunnen jullie meegenieten. :-)))
De eerste FAFFO is inmiddels een feit. Vorig jaar april kocht ik bij De Witte Engel op Texel een bol prachtig dik garen in allerlei warme roodtinten. Ik begon op de vreselijk kleine hotelkamer aan een sjaal voor mezelf. Bij het uitruimen van een doos met handwerkspullen kwam ik deze halve sjaal weer tegen. Tussen het troosten van een klein mannetje dat regeldagen heeft kon ik elke keer een klein stukje breien. Op naalden 12 gaat dat heel erg snel. En zo was vanavond deze sjaal af.
Voor de komende week staat er nog op het programma:
- Nearly Insane-blokje waar ik aan bezig ben afmaken
- Twee NI-blokjes voorbereiden
- verder inventariseren van mijn UFO's en WIM-etjes. (WIM= wil ik maken)

Verrassingen.

2010-03-19T12:02:00.004+01:00

De afgelopen weken waren weken vol verrassingen, groot en klein, positief en negatief.
Om er maar vanaf te zijn begin ik met het negatieve. Vorige week was J. een keer vroeg thuis. Hij zou net het eten op tafel zetten terwijl ik op de bank voor het raam M. zat te voeden. Ineens hoorde ik een klap en gekraak. Toen ik naar buiten keek zag ik onze 'nieuwe' auto staan met een enorme deuk voor en boven het voorwiel. De dader was doorgereden.
Gelukkig had een buurman gezien wat er gebeurd was en kon hij ongeveer het kenteken noemen. Wel wist hij zeker wat voor auto het geweest was. Samen met de wieldoppen die van die auto afgereden waren en de laksplinters die die auto op onze auto achtergelaten had waren dat behoorlijk wat aanwijzingen om de dader te achterhalen.
's Avonds laat is J. nog een rondje gaan lopen en zag ineens de betreffende auto hier in de wijk staan. Hij heeft gelijk weer de politie gebeld die er verder werk van maakt. Inmiddels is de auto alweer bij de garage voor de reparatie die toch zo'n 3000 euro gaat kosten. Nu is het nog afwachten of de dader verzekerd is of niet. Anders wordt het werk voor het Waarborgfonds en dan kan het heel lang duren eer je je geld weer hebt.

De volgende verrassingen waren wel leuk. Een telefoontje van een vriendin die ik 8 jaar geleden voor het laatst gezien heb. Een oude vriend die na drie jaar onverwacht op de stoep stond. En als klap op de vuurpijl mocht ik zomaar naar een quiltweekend waar ook mijn vriendinnen heen gaan. M. mocht mee. Ik heb genoten van het gezelschap van 44 vrouwen, mijn vriendinnen in het bijzonder, het lekkere eten, de zorg van mijn vriendinnen voor M. (ik hoefde alleen maar te voeden en de nachten te doen, overdag werd me veel uit handen genomen).
Lichamelijk kwam ik doodmoe terug, maar in mijn koppie merk ik dat het heel veel ruimte geeft. Ik heb weer zin in een heleboel dingen, kan weer creatief denken en kan me ook nog bedwingen om alles tegelijk te willen doen.

Vandaag gaan we de fietskar bestellen. Dan ben ik straks weer een stuk mobieler. Lopen gaat nog niet heel soepel, af en toe weigert mijn been dienst. Op de fiets heb ik daar geen last van.
We hebben gekozen voor de Croozer for kids 1. Dat is een smalle fietskar die wel door onze schuurdeur past.

Langzamerhand kom ik ook weer in een 'gewoon' ritme voor zover dat met een kleine baby kan. Ik ben druk bezig met het maken van overzichtjes van alle werkzaamheden die er moeten gebeuren. De afgelopen tijd heeft J. heel veel gedaan en ik wil toch taak voor taak weer terugkrijgen zodat we een wat evenwichtiger verdeling gaan krijgen en hij niet meer zo zwaar belast wordt. Een 40-urige werkweek combineren met een groot deel van het huishouden en dan ook nog gebroken nachten is een zware combinatie. Stapje voor stapje probeer ik daar dus hapjes vanaf te nemen.

Veel te doen

2010-03-08T11:03:00.000+01:00

De maandagochtend is alweer voorbij. Deze week geen 'blanco' agenda maar een behoorlijk aantal afspraken. Vanmorgen kreeg ik kraambezoek van een vriendin en haar dochtertje. Het was erg gezellig.
Woensdagmorgen staat er ook kraambezoek op de planning. Dan komen mijn tantes onze kleine man bewonderen. Donderdagmorgen is het tijd voor het consultatiebureau. Ik ben benieuwd hoeveel M gegroeid en aangekomen is.
En zaterdag ben ik een hele dag weg. Dan ga ik naar de Veluwe om een aantal medequiltsters te ontmoeten.

Zo blijft er dus niet heel veel tijd over voor het huishouden en de nodige rust.
Voor volgende week moet ik dus zeker minder dingen plannen al vraag ik me af of dat gaat lukken. Afgelopen week was ook erg druk door de condoleance en uitvaart van onze mater familias. Het laatste afscheid was hoopvol en met uitzicht op de eeuwigheid. Ondanks dat hakt het er emotioneel wel in. Ook bij de kinderen zien we dat het veel oproept van de tijd rondom het overlijden van J*.
Gelukkig uiten ze zich en merken we na een paar dagen dat alles weer een beetje naar de achtergrond zakt.

Naast alle geplande afspraken wil ik deze week toch ook wel wat in huis doen.
Even brainstormen leverde me het volgende lijstje op:
- voorraden checken en een basisvoorraadlijst maken.
- weekmenu maken
- boodschappenlijst maken zodat J. de spullen in huis kan halen
- mijn kleding uitzoeken zodat alles weer in de kast past.
- betalingen doen
- strijk wegwerken
- pouchsling maken (patroon vind je hier)

Het is aardig wat maar er kan evt. een deel doorgeschoven worden naar volgende week.
Ik heb nu in ieder geval een houvast zodat er in ieder geval wat gebeurt. :-))

Het 'gewone' leven.

2010-03-02T13:59:00.007+01:00

En toen was de vakantie weer voorbij.
De kinderen zijn weer naar school, J. is weer aan het werk en ikzelf ben weer eens (bijna) alleen thuis. Ik had me voorgenomen om structuur aan te brengen maar gisteren merkte ik hoe moe ik was van drie weken continu mensen om me heen. Ik heb dus heerlijk een dag rust genomen en genoten van de stilte en van M. die heerlijk in de draagdoek op mijn buik sliep. Wat een rijkdom.

Inmiddels is dat kleine manneke alweer drie weken geweest. Wat gaat de tijd toch hard. Het echte pasgeborene is er al helemaal af. Langzamerhand wordt hij elke dag wat wakkerder en gaat ook echt contact maken. Ook grote broer en zus genieten er met volle teugen van. Als ze thuiskomen uit school vragen ze als eerste waar kleine broer is en pas dan is er aandacht voor andere dingen.

Gisteren kregen we ook nog kraambezoek. De juffen van K en B kwamen op bezoek om M. te bewonderen. Uiteraard werd er genoten van beschuit met blauwe muizen en een kop koffie of thee. Het is erg leuk om de leerkrachten zo eens buiten school te zien en te spreken. Dan zie je toch hele andere kanten van de mensen die de hele week je kinderen van alles proberen bij te brengen.
Van de klas van K. was er een enorme tak, die K. zelf uitgezocht had in het schoolbos, met daaraan allemaal blauw-witte knutsels die door K en zijn klasgenoten waren gemaakt. Het is zo leuk om te lezen wat ze M. allemaal toewensen.

Bij B. in de klas was er een slinger gemaakt met door de kinderen gevouwen kinderwagentjes eraan. Op sommigen stond alleen de naam van de maker, op anderen stond ook een wens in fonetisch schrift. Erg leuk om allemaal te bekijken.

Om een uur of vijf vertrokken de juffen weer en zorgde J. voor het eten. Een heerlijk maaltje van verse worst, aardappels, broccoli-bloemkool-wortelmix voor J en de kinderen en voor mij gesmoorde witlof verscheen op tafel. We hebben met zijn viertjes gezellig gegeten en daarna was het tijd voor de kinderen om naar bed te gaan.

Vandaag heb ik een rustig dagje ingepland aangezien er morgen en donderdag hele drukke dagen volgen. Vanmorgen heb ik met pen en papier een aantal overzichten gemaakt. Zo heb ik nu een lijst met klussen die ik de komende tijd in huis gedaan wil hebben, een globale weekplanning voor mijn huishoudelijke werkzaamheden, een lijst met tuinklussen en een lijst met handwerkprojecten die ik (af) wil maken.
Hoewel het nog niet letterlijk opruimt geeft dit overzicht me wel ruimte in mijn hoofd.

Smullen

2010-02-26T23:21:00.004+01:00

Vandaag was het een lekker dagje. Na een week met veel kraamvisite, vakantievierende kinderen en een man die weer langzaamaan aan het werk gaat was er vandaag een moment voor ons samen. K ging bij zijn vriendje spelen, B bij haar vriendinnetje. En wij gingen met M naar Schiedam.
Bij Lunchroom de Beurs konden we aanschuiven voor een high tea. Dit was het verjaardagscadeautje dat J en ik van mijn zusje, zwager en broertje hadden gekregen.
Het was genieten van heerlijke thee, scones, zalm- en kaassandwiches en allerlei andere lekkere dingen. M. sliep heerlijk op mijn schoot en het was echt een genoeglijk uurtje zo.
Daarna zijn we nog even het centrum van Schiedam ingelopen. Zo kan het dat K's verjaardagscadeautje al in huis is. Bij de Wibra stonden nl. dozen van die Deense bouwblokjesfabrikant waarvan een Ferrari-auto gebouwd kan worden voor een heel sterk gereduceerde prijs. Toen ik daar ook nog twee broekjes voor onze jongste spruit vond kon mijn middag helemaal niet meer stuk.
En toen was het alweer tijd om de oudste twee op te gaan halen. Om de vakantie af te sluiten ging J. met ze naar de patatzaak met de grote M. En ik had een paar heerlijke uurtjes rust met een slapende M. Wat een genot.
En dan begint maandag de school weer. Ik vond het heerlijk dat de kinderen en J afgelopen week allemaal veel thuis waren. Maar ik merk dat ik er ook weer naar verlang om af en toe alleen thuis te zijn en mijn draai in het huishouden en mijn eigen ritme met M te vinden.
Maar eerst het weekend nog waarin ik weer eens wat creatiefs hoop te doen.

Rust en ritme

2010-02-22T13:37:00.002+01:00

Inmiddels is M. alweer twee weken. Twee weken waarin we met volle teugen van dat kleine mannetje genieten. Elke keer weer zijn we verwonderd dat hij er is.
Gisteren ben ik voor het eerst weer naar de kerk geweest. We werden bijna met gejuich binnengehaald. Het voelde echt alsof we hem thuis brachten. Wat hebben we de afgelopen spannende maanden toch ontzettend veel steun gehad vanuit onze gemeente.

Heel langzaam begint er ook een beetje rust in de tent te komen. We hebben nog wel kraamvisite maar dat houden bewust op een heel laag pitje zodat er voor de kinderen ook ruimte overblijft om lekker met vriendjes te spelen en het gewone leven een kans te geven.
Helemaal nu het vakantie is merk je hoe moe ze eigenlijk zijn en hoeveel spanning ook zij gevoeld hebben rondom de geboorte van M. Het was echt nodig om even rustig met z'n vijven aan elkaar te wennen.

Met mezelf gaat het ook goed. De wond geneest mooi en ik heb al veel meer energie dan voor mijn bevalling. Ik kan en mag nog lang niet alles doen maar na zolang op een zelfde energieloos peil gezeten te hebben is het een verademing om te merken dat ik opknap en elke dag iets meer kan.
Deze week ga ik maar eens een nieuw huishoudschema opzetten. Voorlopig doen J. en ik dat nog samen en langzamerhand hoop ik steeds meer van hem over te nemen zodat hij zich door de week voornamelijk nog met zijn werk bezig hoeft te houden.
Ook wil ik weer lekker achter de naaimachine gaan zitten. Ik heb nog heel wat leuke lapjes waar ik broekjes voor M. van wil maken. Hij heeft een aantal leuke shirtjes gekregen en de komende weken wil ik daar complete setjes van maken. Ik heb er echt weer zin in.
Ook wil ik nog een aantal quiltprojecten waar ik al een tijd mee bezig ben afmaken. Tijd dus om overzicht te creëren en de komende maanden in mijn eigen tempo verder te gaan met ruimte creëren in huis en hoofd.

Feest!

2010-02-11T22:15:00.006+01:00

't Is feest!
Twee dagen na de geboortedag van J* is ons vierde koningskind geboren.
Na een hele spannende bevalling kwam onze zoon al krijsend op de wereld.
Het werd een keizersnede per tang omdat dit kleine manneke dwars lag.
Inmiddels zijn we weer lekker thuis en genieten we met zijn grote broer en zus van de kraamtijd.

Drie jaar.

2010-02-06T12:34:00.003+01:00

Alweer drie jaar.
Je zou nu een peuter moeten zijn die de wereld zou ontdekken.
Maar in onze beleving ben je een baby gebleven.
Onze kleine man met zijn eigen, heel bijzondere plekje binnen ons gezin.
Elke dag wordt je naam wel genoemd en denken we aan je.
We hebben leren leven met jouw fysieke afwezigheid.
Soms is dat moeilijk, vaak is de warme herinnering overheersend.
Dit jaar is het raar.
We voelen het verdriet om jouw gemis.
We zijn dankbaar dat je bij ons hoort.
En tegelijkertijd kijken we uit naar je broertje of zusje dat niet lang meer op zich zal laten wachten.
Het zal raar zijn dat er een gezinslid bij komt dat jou niet gekend heeft.
Voor je grote broer en zus hoor je er helemaal bij.
Waag het niet om te zeggen dat ze maar één broertje of zusje hebben want jouw naam wordt dan gelijk genoemd.
Er ligt weer een nieuw jaar zonder jou voor ons.
Maar we zien uit naar die dag dat we jou terug gaan zien.
Dat we je in onze armen kunnen sluiten en je zelf vertellen hoe groot onze liefde voor jou is.
Door jou heen maakte God ons leven zoveel rijker.

Weer eens even bijpraten.

2010-01-28T12:02:00.003+01:00

Het is al veel te lang geleden dat ik hier gepost heb.
De redenen, een combinatie van gebrek aan energie, tijd en veel drukte.
We hebben de afgelopen weken flink geruimd. Met behulp van een lieve vriend heeft J. vorige week zaterdag het stapelbed, de kasten en het speelgoed vande kinderen naar zolder verhuisd. Er staan weliswaar nog wel dozen met spullen achter de kasten en in het aparte deel maar ze hebben toch een 'kamer' van 3*5 meter tot hun beschikking waar ze heerlijk kunnen spelen. Dat doen ze dan ook veelvuldig.

Da babykamer is inmiddels ook geschilderd. Daar staan alleen nog een paar dozen met spullen die in de commode moeten. Door mijn gebrek aan energie doe ik dat in kwartiertjes. De dozen staan op de commode zodat ik niet hoef te bukken en te tillen. Als het een beetje meezit is dat klusje vanavond helemaal gepiept. Dan nog het wiegje opmaken en de baby kan komen.
Voor het mooi wil ik nog nieuwe gordijnen en een nieuw hemeltje naaien. Ook heb ik heel goedkoop een vreselijk lelijk muziekdoosje op de kop getikt. Daar wil ik het textiel vanaf slopen en hem dan modificeren tot iets dat helemaal bij het kamertje past. Een leuk klusje voor volgende week.

Ook onze slaapkamer en de studeerkamer beginnen aardig opgeruimd te raken. Alleen in de woonkamer staat nog een stapeltje dozen dat uitgezocht moet worden voor de bevalling. Dat is denk ik zo'n uur werk dus moet wel gaan lukken. We willen al die opruim- en inruimklussen vrijdagavond klaar hebben zodat we zaterdag kunnen besteden aan schoonmaken.

En dan kan uk lekker komen. Ik mag volgende week vrijdag weer voor een echo en een controle. Als ik dan ontsluiting blijk te hebben wordt er waarschijnlijk zaterdag actie ondernomen en anders wordt dat de maandag erna. Zelf heb ik een sterke voorkeur voor maandag. Zaterdag is de geboortedag van J*. Het lijkt me niet heel prettig voor deze baby (en ook voor ons) om jarig te zijn op de dag dat je grote overleden broer geboren is.
Maar als het in het belang van de baby is gaat dat uiteraard voor.

In de tussentijd zijn we ook nog op snor naar een andere auto. We krijgen aan onze huidige auto zoveel kosten dat het niet leuk meer is. Van de garagist waar onze huidige auto in onderhoud is kregen we een prachtig aanbod. Nu is het dus afwachten wanneer deze auto binnen is. Dan hebben we gelijk wat meer ruimte zodat er met gemak drie kinderzitjes op de achterbank kunnen. En de 'nieuwe' auto heeft ook een (nog) grotere kofferbak. Heel prettig als we straks weer regelmatig een kinderwagen achterin moeten vervoeren.

Rommelen en tuttelen.

2009-12-23T10:03:00.006+01:00

Alweer anderhalve week hebben de kinderen vakantie.
Het begon natuurlijk prachtig met al die sneeuw. Voor mij een beetje minder omdat ik daardoor bijna de deur niet uitkon. Maar wat heb ik genoten van de rode konen van K. en B. als ze na het maken van een sneeuwpop of het spelen met de slee weer binnen kwamen en lekker aan hun beker hete thee of warme siroop zaten.

Het was nog wel druk voor J. Die had nog een paar dagen cursus waardoor hij laat thuis was en nog niet echt mee kon doen in het vakantiegedruis. Gelukkig kon hij de dag voor kerst lekker thuis zijn zodat we even met z'n allen naar buiten konden.
Ik heb dus veel in huis gerommeld tot aan de kerst. B.'s sokken zijn inmiddels af al heb ik ze eerst nog uitgehaald omdat het gekozen patroontje veel te wijd werd.
Haar ogen straalden helemaal toen de sokken af waren. Van het restje heb ik nog een babymutsje gebreid. Het zijn wel echte meisjeskleuren dus ze vroeg al of ze dan een zusje zou krijgen. Dat weten we nog niet dus als het een broertje wordt dan is de muts voor haar pop. Die mededeling leverde een paar stralende ogen op. Nu hoopt ze op een broertje in plaats van op een zusje.

Inmiddels staan er ook voor K. een paar sokken op de pennen van de wol die ik begin van de maand op Texel heb gekocht. Zijn verzoeknummer is een ribsok én een paar sokken van dezelfde wol voor de baby. Ik ben dus nog even zoet met breien.

Eerste kerstdag hadden we ondanks het kille natte weer een heerlijke dag. Eerst lekker samen ontbijten waarna we naar de dienst gingen. 's Avonds aten we op verzoek van de kinderen hun feestmaal, zelfgemaakte broodjes hamburger. Niet luxe maar gezien mijn energieniveau en de glunderende ogen van de kinderen was het een waar succes.

Tweede kerstdag hebben we 's morgens rustig aan gedaan. De kinderen mochten een pyjama-ochtendje vieren. (dat doen ze het liefst hele dagen in de vakantie maar daar ben ik zelf niet zo weg van. ;-))
Net na de middag vertrokken we naar Den Haag om een film te kijken in het Omniversum. J. kreeg vorig jaar als kerstpakket de mogelijkheid om gratis kaartjes te bestellen voor een voorstelling incl. drinken met appelgebak. Die hebben we nu verzilverd. We wilden eigenlijk naar Dolphins maar die film was al vol. Toen kozen we voor Deep sea. Het was een prachtige film over het leven in de koraalriffen.
Zowel wij als de kinderen hebben genoten.
Eenmaal thuis hebben J. en de kinderen de gourmet voorbereid. Het was echt even wennen dat de kinderen inmiddels zo groot zijn dat ze dat soort zaken kunnen. (of hou ik ze in gedachten te klein?) Helemaal trots op hun werk zaten ze even later aan tafel en smikkelden we met z'n viertjes van het lekkere vlees, de pannekoekjes, salades en rauwkost. Ook het ijs dat we als toetje hadden ging er grif in.
Daarna was het alweer bedtijd.

Zondagmiddag hebben we de kinderen naar opa en oma gebracht. Ze mochten er een paar nachtjes logeren en zouden ook naar een theatervoorstelling gaan. Wij nemen onze kans te baat om de woonkamer zo in te richten dat de box er straks weer in past. Heerlijk om even dingen neer te kunnen leggen zonder dat het weer ergens anders gelegd wordt door een paar behulpzame kinderhanden.
J. deed het zware sjouwwerk. Ik heb o.a. stapels tijdschriften e.d. uitgezocht. Dat leverde weer een paar dozen voor de kringloop op. Ook het computermeubel is uit de kamer verdwenen zodat we achter een heerlijke opruimwand gekregen hebben waarin het speelgoed, mijn hobbyspullen en de administratie een plaatsje hebben gekregen.
Vanmiddag nog even een stofzuiger door de kamer en een ritje kringloop en stort en dan is hier weer spic en span.
Na nieuwjaar gaan we boven verder. Doordat we nu ruimte in de kamer en op de studeerkamer hebben kan er weer heerlijk doorgeschoven worden waardoor er ook op zolder ruimte ontstaat. Volgende week heeft J. ook nog een aantal dagen vrij zodat we lekker door kunnen gaan als de kinderen weer op school zijn. Dan moeten we toch echt wel zover kunnen komen dat de kinderen eind volgende week op zolder kunnen slapen en de babykamer geverfd kan worden. En dan begint het leukste, het inrichten van de babykamer. Dat is een klusje waar ik al heel lang naar uitkijken ik ben blij dat het nu bijna zover is. Eigenlijk is het nog maar even voordat we dit kindje in onze armen mogen sluiten.

Vierde zondag van advent.

2009-12-20T12:33:00.000+01:00

En toen was het alweer donderdag.

2009-12-17T11:32:00.003+01:00

Wat gaat de tijd toch hard als je veel te doen hebt.
Het is alweer donderdag. Na vandaag nog één dagje school en dan hebben de kinderen alweer kerstvakantie. Bijna is het jaar om terwijl ik het gevoel heb dat we 2009 net begonnen zijn.

Het was een weekje vol activiteiten. Er moesten wat naaiopdrachten af. Dat heb ik dinsdagmorgen gedaan. Lekker met mijn rug in het zonnetje voor het achterraam. Het voelde bijna alsof het al voorjaar was ondanks de kou buiten.
Ook de opruimklus op zolder slokte behoorlijk wat uurtjes op. Langzaam aan begin ik daar resultaat te zien al is het nog lang niet leeg.

Gisterenmiddag mocht de oudste gaan oefenen voor de musical van de kinderkerk. Gelukkig werd hij opgehaald en thuisgebracht zodat ik niet twee keer vlak achter elkaar naar de andere kant van de stad hoefde te fietsen. Het gaf mij mooi de tijd om met dochterlief een paar spelletjes te doen. Ïets waar het eigenlijk veel te weinig van komt terwijl het zo ontzettend gezellig is.

Ik was blij dat het gistermiddag nog niet begon met sneeuwen zodat ik ze wel zelf nog op de fiets uit school kon halen. Vanmorgen was het een ander verhaal.
Toen we de gordijnen open deden was de wereld bedekt met een prachtige witte laag sneeuw. J. bracht de kinderen met de auto naar school en regelde dat de moeder van een klasgenootje de kinderen vanmiddag weer thuis afzet zodat ik niet op de fiets door de blubber hoef met alle risico's vandien.

Het verbaast me elke keer weer hoeveel mensen er behulpzaam willen zijn als ik zelf dingen niet kan. We hebben de afgelopen jaren heel wat hulp nodig gehad en het is nooit een probleem geweest. Dat is echt een cadeautje van Boven dat me heel erg dankbaar stemt.

Nog twee laatste hectische dagen. Om 17.00 uur hebben de kinderen kerstviering op school. Iedere klas viert het apart in het eigen lokaal om vervolgens gezamenlijk af te sluiten met een kerstzang op het schoolplein in het bijzijn en de ouders. Het lijkt me een heel feestelijk maar ook intiem gebeuren.
Omdat we laat thuis zullen zijn heb ik het eten alvast zover mogelijk voorbereid. De aardappels staan geschild, de witlof snijd ik vanavond wel even en het vlees is al gebraden, dat hoeft alleen nog maar opgewarmd. Voor de kinderen, die geen witlof lusten al gaat de verplichte proef-hap wel steeds meer zonder mopperen naar binnen, zijn er doperwtjes en rauwe worteltjes als groenten. Knakkerwortels zoals rauwe worteltjes genoemd worden vinden ze hier echt een tractatie.

Derde zondag van advent.

2009-12-13T12:30:00.000+01:00

Zonnig.

2009-12-12T11:22:00.007+01:00

Wat een heerlijk weer, zo'n droge kou, strakblauwe lucht en een stralende zon als we gisteren en vandaag hebben. Het is echt weer waar ik goede zin van krijg en waarbij alles ondanks een laag energieniveau een stukje makkelijker gaat.
Van zo'n bui moet je dan ook even dankbaar gebruik maken. En zo heb ik afgelopen dagen de helft van mijn stoffen uitgezocht. Je begint nu echt een gat te zien in de spullen op zolder en ook de flinke stapel lege bakken geeft aan dat er flink wat door mijn handen is gegaan.
Vandaag hoop ik de dozen die nu in de woonkamer staan nog verder uit te zoeken.
Het is naast fysiek ook emotioneel best een pittige klus. Het feit dat ik mijn bedrijf niet kon doorzetten door het overlijden van de jongste is iets waar je op deze manier wel weer heel hard mee geconfronteerd wordt.
Maar nu er een deel netjes in de rollerboxen onder mijn bed ligt, een ander deel in de kast en wat weg kan in dozen die J. binnenkort wegbrengt voor het goede doel geeft dat veel ruimte in mijn hoofd. De druk dat ik nog wat met die stoffen moet is van mijn schouders af en dat geeft lucht.

Donderdag was het ook tijd voor de controle bij de gynaecoloog. Altijd weer spannend maar gelukkig was alles goed. Volgende week mag ik weer voor een echo om te zien of de placenta inmiddels voor de baarmoedermond weg is zodat ik een ingeleide bevalling kan krijgen in plaats van een keizersnede. Daar hoop ik uiteraard heel erg op al zullen we op dit punt zeker geen risico's nemen.

Na de controle hebben we het grafje van de jongste even schoongemaakt. De drinkbak moest naar binnen omdat hij anders kapotvriest. Ook hebben we het afgewaaide boomblad van de beplanting afgehaald. Het ziet er nu weer netjes uit.
Wel is het een enorme confrontatie om daar met je dikke buik bij het grafje van je laatste baby te staan. De tegenstelling is zo enorm terwijl je ervaren hebt dat leven en dood zo dicht bij elkaar liggen.

Hierna zijn we ons maar gaan warmen aan een cappucino. Gelukkig werkte J. thuis zodat we die mogelijkheid hadden. Gelijk hebben we uit de stad een paar pyjama's voor de kinderen meegenomen. Ze groeien hard en hadden weinig goeds meer. 's Middags toen ze uit school kwamen en de pyjama's zagen liggen waren er twee glunderende gezichten. Ze waren o zo blij met hun nieuwe nachtkleding.

Voor mezelf heb ik ook nog een feestelijk jurkje met bijpassend hemdje en legging gekocht. Het is mijn enige nieuwe kleding deze zwangerschap en het voelt dan ook echt als een cadeautje voor mezelf.

Tussendoor zijn er ook nog twee vriendjes wezen spelen. Ik red dat niet altijd meer maar de koppies van de kinderen waren het waard. Wat hebben ze genoten.

Vandaag wil ik de woonkamer weer glad hebben zodat het morgen weer helemaal gezellig is. Dat wordt nog wel even doorwerken want aan het eind van de middag staat de volkskerstzang in Bodegraven nog op het programma. Heerlijk samen kerstliederen zingen en even weg uit de drukte van alledag om ons te richten op het naderende geboortefeest van de Here Jezus.

Maar weer eens een lijstje.

2009-12-08T11:36:00.003+01:00

Naarmate mijn zwangerschap vordert krijg ik steeds minder energie. En dat terwijl er nog behoorlijk wat werk verzet moet worden voor de bevalling. Uk moet tenslotte ook een slaapplaatsje hebben en het is ook wel fijn als de kraamverzorgster in ons huis uit de voeten kan.

De laatste week was ik door het energiegebrek het overzicht kwijt. Tijd om een werklijst te maken. Dit keer niet beknopt maar juist heel uitgebreid met alle klussen en klusjes die ruim voor de bevalling af moeten.
De lijst print ik uit en hang ik op het keukenkastje zodat ook J. kan zien wat er gebeuren moet. Ook kunnen we dan afstrepen wat er al gedaan is. Dat werkt voor mij vaak heel motiverend.

Over een week of 9 zal de baby arriveren. Ik wil dus 6 weken gebruiken om de klussenlijst af te werken, met hulp van J. uiteraard want een behoorlijk aantal dingen kan ik echt niet meer zelf. Op de fiets met flink wat bagage naar de kringloop is geen optie meer als ik mijn kinderen ook nog zelf uit school wil halen.

Aangezien de feestdagen er ook nog aankomen met alle kerstvieringen van school en kerk, musical van de kinderkerk e.d. vallen er ook nog een aantal dagen uit. Het wordt dus een zaak van goed plannen en de juiste prioriteiten stellen.

Ik zal de klussenlijst straks in de sidebalk van mijn blog zetten. Dan is goed te volgen wat er gedaan is.

Een aandachtspunt naast de klussenlijst is mijn rust. Ik moet echt opletten dat ik op tijd naar bed ga en ook 's middags mijn rust neem. Anders stort ik precies in als de kinderen weer thuis zijn uit school terwijl ze toch ook hun rust nodig hebben.
Vooral dochterlief heeft het best moeilijk met het opgeven van haar plekje als 'jongste' en heeft wat extra aandacht nodig.

Texel

2009-12-07T11:28:00.000+01:00

Ter gelegenheid van het feit dat we vorige week 15 jaar getrouwd waren zijn we een weekendje weggeweest met de kinderen. De reis ging naar Texel, een heerlijk plekje waar we regelmatig heen gaan.

We zouden de kinderen uit school halen en dan gelijk doorrijden. Nu kreeg de oudste als surprise een voetbal van zo'n 65 cm doorsnee. En daar was géén plek voor in de auto. Ik zag het niet zitten om het hele eind met dat gevaarte op schoot te zitten.
Eerst dus toch maar even naar huis. Na nog een rondje toilet voor de kinderen konden we dan toch op pad.
Bij de boot konden we gelijk doorrijden en we waren de auto nog niet uit of de boot vertrok. Al met al waren we om kwart over drie op de plaats van bestemming.
We hadden een heerlijk huisje met goede bedden, openhaard en zelfs een vaatwasser. Wat een luxe als je thuis alleen maar een half-automatische (lees: mijn echtgenoot) hebt.

Snel hebben we alle spullen uit de auto gehaald en de bedden opgeschud. Toen zijn we naar Den Burg vertrokken. We wilden nog wat boodschapjes hebben en als het lukte wilde ik ook nog even bij de winkel van De witte engel kijken.
En daar vond ik een boekje over toe-up-socks breien.

En natuurlijk kon ik ook een paar mooie sokkenwolletjes niet laten liggen.

De kinderen mochten allebei een kleurtje uitzoeken voor een paar sokken en dat werden dus deze twee.
Ik had in mijn bagage al een bol sokkenwol uit mijn voorraad meegenomen. En natuurlijk moest ik gelijk een patroon uit het nieuwe boek uitproberen.
Deze sokken zijn als ze klaar zijn voor dochterlief die vroeg of ik wel door wilde breien. :-)))

Na het bezoek aan De witte engel hebben we lekker ergens een hapje gegeten. En toen weer terug naar het huisje. Ik heb bovenstaande sok op de pennen gezet terwijl man en kinderen het zwembad bezochten. Daarna nog heerlijk even met z'n allen wat drinken bij de brandende open haard en toen was het weer bedtijd voor de kinderen.

Zaterdag goot het. Zelfs de kinderen sliepen uit en zo zaten we om half 11 aan het ontbijt. 's Middag weer richting zwembad. Wat heerlijk om de kinderen zo te zien genieten.
's Avonds zijn we uit eten geweest bij Noordzee. Het eten was verrukkelijk, de bediening was perfect. Het was zo leuk om nu eens met de kinderen echt uit eten te gaan. Ze gedroegen zich netjes en aten met smaak hun bordje leeg. Het was echt een hele belevenis op deze manier.

Toen we weer terug waren zijn de kinderen zich snel om gaan kleden. Na een flinke bons op de deur bleek dat Sinterklaas toch ook ons huisje op Texel gevonden had.
Twee hele blije gezichtjes lieten zien dat de cadeautjes op prijs gesteld werden.
Er werd heerlijk gesnoept van het strooigoed en toen was ook deze tweede dag om.

De zondag was ook zo'n lekker rustig dagje. Voor we met de boot van 5 uur weer naar huis vertrokken hebben we eerst nog een poosje gezwommen. In de auto waren de kinderen dan ook hongerig en de meegenomen boterhammen en bolletjes gingen dan ook grif op.
Na een snelle reis waren we om een uur of half 8 weer thuis en zo was het weekend weer ten einde. Thuis werden we verwelkomd door een flinke lekkage aan de achtergevel. We dachten dat die van het balkon afkomstig was. Een paar weken terug is dit gerepareerd maar het euvel blijkt dus niet verholpen. Dat wordt verder zoeken en hopen dat we het zelf op kunnen lossen zodat we eindelijk eens van die lekkage af zijn.

En dan was het vanmorgen weer tijd voor de dagelijkse routine van zolder leegruimen, was doen en naar school en werk gaan.

Tweede adventszondag.

2009-12-06T10:23:00.001+01:00

Vandaag is het de tweede zondag van advent, de tijd waarin we uitzien naar de komst van Koning Jezus in de gedaante van een hulpeloze baby.
Joahnn Sebastian Bach componeerde daarbij het prachtige Weihnachtsoratorium.

Dankbaarheid.

2009-12-01T10:16:00.005+01:00

Gisteren was het 15 jaar geleden dat we in het huwelijksbootje stapten.
Een dag waarop je terugkijkt en constateert dat de tijd voorbij gevlogen is.
Sinds die laatste novemberdag van 1994 is er veel gebeurd aan mooie dingen maar ook aan moeilijke dingen. Toch overheerst de dankbaarheid en dat is altijd reden voor een feestje.

Het begon al bij het wakker worden.
Er werd een klein pakje naast mijn hoofd gezet voor ik goed en wel wakker was.
Erin vond ik een paar prachtige gouden oorbellen.

Inmiddels kropen de kinderen ook bij ons in bed en vertelden met een glunderend bekkie dat zij die samen met papa waren wezen kopen. Wat een verwennerij.

Na een gezellig ontbijt hebben we samen de kinderen naar school gebracht. Toen was het tijd om op pad te gaan en zo vertrokken we richting Scheveningen. Het was best fris aan het strand maar wat een genot om de zeewind om mijn oren te voelen en de zilte zeelucht op te snuiven.
Nadat we ons heerlijk opgewarmd hadden aan een kop dampende cappucino zijn we nog even op de laatste Sinterklaascadeautjes uit geweest. Binnen een kwartier hadden we de dingen die we wilden hebben.

Nog een wandelingetje terug langs de boulevard. Het waaide stevig en de wind was behoorlijk guur. Er lagen behoorlijk wat boten voor de haven te wachten. Altijd weer een mooi gezicht.

Toen was het weer tijd om langzaam aan richting huis te gaan. Wel met onderweg een pauze om lekker ergens te lunchen samen.
Nadat we de kinderen uit school gehaald hadden zijn we met hen nog ergens wat wezen drinken. We doen het niet vaak maar op zo'n bijzondere dag is dat echt een feestje.
Om het feest compleet te maken aten we frietjes met fruitsalade, gewoon gezellig thuis. En toen was voor de kinderen de dag om en hadden wij nog een rustige avond met een krantje, breiwerkje en een bakkie thee.

En vanmorgen was het weer overgaan op de normale orde van de dag. De kinderen zijn weer naar school, manlief is weer naar zijn werk en ik werk mijn lijstje weer af.
Wat er op dat lijstje staat?
- drie bakken stoffen uitzoeken.
- sinterklaascadeautjes inpakken
- babysokjes afbreien
- twee kleine naaiprojectjes afmaken
- kinderen uit school halen
- eten koken
- was ophangen
- was vouwen.
Al met al is er weer genoeg te doen. Snel aan de slag is dus het devies.

Eerste adventszondag.

2009-11-29T10:02:00.001+01:00

De eerste zondag van advent is alweer een feit.
Vroeger luisterden we in de adventstijd vaak naar de Messiah van Händel.
En nog steeds is advent voor mij niet compleet zonder deze prachtige muziek.

Ditjes en datjes.

2009-11-28T11:17:00.006+01:00

En dan is het weer zaterdag, lekker tijd om samen thuis te zijn en plannen te maken voor de komende week. Afgelopen week was druk. Het fietsen van en naar school kostte me met de harde wind behoorlijk wat energie waardoor ik eigenlijk te moe was om verder nog wat te doen.

Donderdagmorgen was het tijd voor de groeiecho. Een prachtig gezicht om daar weer een spartelende baby te zien liggen die iets voorloopt qua groei. Voor mij een hele geruststelling aangezien het de bedoeling is dat er rond de 38 weken ingegrepen gaat worden. De oudste en de jongste waren aan de kleine kant en als deze baby ook zo klein was zou dat betekenen dat inleiden met 38 weken te vroeg zou zijn en extra risico's zou opleveren.

Met sinterklaas in aantocht is er in huis weer genoeg geheimzinnigheid.
De oudste weet inmiddels dat het een groot toneelspel is en speelt het spel gezellig mee om de jongste nog even in de waan te laten.
Het is leuk om te zien hoe hij het ene moment nog lijkt te geloven in de Sint en het volgende moment vraagt: hoe kan het nou dat mensen nog in Sinterklaas geloven?

Inmiddels zit hij in groep 5. Dat betekent dat er lootjes getrokken worden en er surprises en gedichten moeten komen. Vorige week heeft hij al een leuk kadootje gekocht. Vanmiddag is het tijd voor de surprise. Dan mag er lekker gesmeerd worden met behanglijm en oude kranten om een papiermaché voetbal te maken. Het liefst wil hij er ook nog een schoen bij maken, maar dat wordt wel een hele klus.
Woensdagmiddag mag hij zijn werkstuk dan verven zodat het nog even heeft om te drogen.
Het is heerlijk om te zien hoe enthousiast hij is en allerlei dingen bedenkt om te maken. Ze zijn niet allemaal even haalbaar, maar daar zijn moeders dan weer goed voor om in te schatten of het in de beschikbare tijd gaat lukken.

Maandag gaan we met z'n tweetjes nog even de stad in.
Eerst lekker ergens koffiedrinken om onze 15e trouwdag te vieren en dan de laatste sinterklaascadeautjes en inpakpapier kopen. Dan kan ik dinsdag de spullen inpakken en gedichten maken zodat ik vrijdag een dichte tas met cadeautjes in de auto kan zetten als we naar Texel vertrekken.

Afgelopen week heb ik geen steek gequilt hoewel ik het me erg voorgenomen had. Maar ik had 's avonds de moed niet meer om mijn spullen op te zoeken. Wel heb ik lekker verder gebreid aan mijn sokken. Nog een half boord en dan is er weer een paar klaar.

Ook de gehaakte omslagdoek voor de baby begint vorm te krijgen. Ik hield nooit van haken maar vond dit patroon zo leuk dat ik het er maar op gewaagd heb. En nu is het zo'n werkje dat ik bijna automatisch doe, heerlijk ontspannend als je eigenlijk te moe bent om na te denken. Het geeft dan zoveel voldoening dat er toch iets uit je handen komt.

De DLN-quiltalong moet nog even wachten. Eerst maar eens wat meer orde en deze dingen afmaken. Als mijn sokken af zijn wil ik van het restje van dezelfde wol nog een paar babysokjes of slofjes breien. Weer zo'n lekker klein projectje dat veel voldoening geeft.

Giveaway.

2009-11-23T11:39:00.004+01:00

Een engelse titel? Ja, het gaat hier om een giveaway op een engelstalig weblog nl. Retromummy
Door een reactie te geven op haar weblog onder de posting Grandmothers flower garden giveaway maak je kans om een serie van twaalf fat quarters te winnen.

Nieuwe werkweek.

2009-11-23T09:27:00.002+01:00

Maandagmorgen alweer, een nieuwe werkweek is van start en tijd om een lijstje te maken van alle dingen die ik deze week moet of wil doen. Er staan een aantal extra dingen op het programma zoals de rapportengesprekken op school en een groeiecho. Geen grote dingen maar ze moeten wel gebeuren en de rapportengesprekken staan helaas rond etenstijd vanavond gepland. Het liefst gaan we samen maar nu neemt DH de honneurs waar zodat ik kan zorgen dat het eten op tafel staat als hij van de gesprekken thuis komt aangezien hij ook weer op tijd weg moet voor een afspraak vanavond.
Voordeel is dat hij vanmiddag al vroeg naar huis komt en de kinderen uit school haalt zodat ik niet met de fiets door het onstuimige herfstweer hoef.

Vandaag zijn de buffetkast en de spellenkast in de woonkamer het lijdend voorwerp van een opruimbeurt. Van zolder kwam een grote bak met kaarsen. Die wil ik in deze kast leegruimen zodat ik weer een lege bak heb. Het is heel motiverend om na die opruimactiviteiten de stapel lege bakken te zien groeien. Het geeft een leuk beeld van wat ik allemaal al opgeruimd heb. En eigenlijk snap ik steeds minder hoe het allemaal in mijn huis heeft gepast.

Als ik vanavond nog energie heb wil ik dan de 6 bakken met lappen stof gaan uitsorteren die achterin de kamer staan te wachten. Het is niet echt een energierovend klusje maar het moet wel even gedaan worden. Als ze leeg zijn kan DH weer 6 bakken halen van zolder zodat ik die ook uit kan zoeken. Als ik zo elke avond een paar bakken doe dan moet die zolder wel een keer leeg raken.

Heb ik geen energie meer dan ga ik vanavond heerlijk op de bank met mijn breisok. Een kaarsje aan, mooi muziekje op, lekker potje thee ernaast en genieten maar.
Eventueel ga ik nog even op internet zoeken naar naaiprojecten die stoffen kunnen gebruiken. Als ik mijn stoffen naar de kringloopwinkel breng worden ze doorgedraaid als vodden en daar zijn die stoffen veel te mooi voor.

Speelgoed.

2009-11-21T11:18:00.002+01:00

Terwijl we de zolder aan het leegruimen zijn komen we veel speelgoed tegen. Speelgoed dat niet echt de interesse had van onze kinderen, speelgoed waar ze nu te groot voor zijn. En dan is het elke keer weer de vraag 'wat doen we ermee?'. Babyspeelgoed bewaren we uiteraard. Maar er is ook een heleboel speelgoed dat nog jaren zou staan wachten als we het laten staan. Maar is het de moeite van het bewaren waard? Het neemt nogal wat ruimte in terwijl we het huis een flink stuk leger willen hebben.

En dan krijgen we ook Sinterklaas nog binnenkort. We vieren het dan wel beperkt, maar toch. Van de grootouders stond er een donatie op de bankrekening met de opdracht daar sinterklaascadeautjes van te kopen voor de kinderen. En zelf willen we ook wat geven.
Hoeveel is genoeg? Hoeveel is teveel?

Terwijl de gedachte over het genoegpunt van een kind me bezighoudt kwam ik dit artikel tegen waarin uitgelegd wordt hoe teveel speelgoed schadelijk is voor de ontwikkeling van een kind.
Voor mij maakt het het opruimen van het speelgoed een stuk gemakkelijker en geeft me weer een zetje in de rug om het huis echt leeg en overzichtelijk te krijgen.

Breikriebels.

2009-11-20T10:07:00.002+01:00

Gisteren was ik erg moe. Na een paar dagen de kinderen thuis en ook nog een controlebezoek aan de gynaecoloog was het even op. Echt tijd voor een dagje rustig aan doen. Ik heb me heerlijk op de bank genesteld met een breiwerkje, een paar sokken voor mezelf. Ik ben ze aan het breien volgens het toe-up principe waar je bij de tenen begint. De eerste sok was bijna af.

Ik wilde alleen eerst eens zoeken naar manieren om af te kanten waarbij de rek bovenaan het boord behouden werd.
Een poosje googlen leverde een paar goede ideeën op:
Socknitters.com heeft een aantal uitgebreide beschrijvingen, compleet met foto's.
Sheeptoshawl beschrijft een hele eenvoudige methode.
En op Knitty.com is ook een geïllustreerde versie van een rekbare afhechting te vinden.

Ik heb uiteindelijk de versie van sheeptoshawl gebruikt. En al snel was de eerste sok van het paar af.

Gelijk heb ik de tweede maar opgezet. Ik gebruik hiervoor de magic cast on:

Op deze manier vind je nergens meer een opzetrandje en hoef je ook niet lastig af te hechten zoals bij het gewone sokpatroon.

Allemaal thuis.

2009-11-18T13:30:00.003+01:00

Vandaag een rare dag. De kinderen zijn allebei thuis. De oudste klaagde al een aantal dagen over buikpijn, had een bleek bekkie en was wat hangerig. De jongste werd maandagmorgen wakker met flinke koorts. Die koorts zakte gelukkig snel maar ze hoest en proest nog wel en is nog niet helemaal weer haar uitbundige zelfje.
Woensdag is altijd maar een halve dag school en dus een mooie gelegenheid om de één even bij te laten tanken en de ander nog een dagje te gunnen om helemaal op te knappen.
Het is lang geleden dat we zo met z'n drietjes een dagje thuis waren.

Alleen de heer des huizes is de deur uit gegaan. Hij heeft een team-buildingsdag waarvoor hij naar de andere kant van het land mag. Het programma bestaat uit eerst een overleg en daarna mountain-biken. Er wordt afgesloten met een barbecue. En dat op deze herfstige dag. :-))

Voor de kinderen staan er vanavond pannekoeken op het menu. Dat is echt een tractatie voor ze. Voor mezelf heb ik een portie zuurkoolschotel met gehakt, banaan en rozijnen uit de oven gehaald. Dat is echt één van mijn lievelingsgerechten, eenvoudig maar smaakvol en voedzaam.

Het recept:
Gehakt kruiden en rul bakken, eventueel kun je er nog een gesnipperd uitje door fruiten. Het gehakt doe je in een ingevette ovenschaal. Daarbovenop komen achtereenvolgens een laag zuurkool, een laag met plakjes banaan en gewelde rozijnen, een laag aardappelpuree en een laagje paneermeel met klontjes boter.
Dit geheel schuif drie kwartier in een oven van 200 graden.

Wij eten er graag een wortel-appelsalade bij.

Gisteren kreeg ik ook een mail van de webwinkel waar ik mijn quiltstoffen vandaan haal dat de stof die ik nog nodig had voorlopig niet op voorraad is. Ik heb besloten om het 'bloemendeel' van de DLN-quiltalong twee blokken smaller en korter te maken. Ik zet dan een 30 cm brede paarse rand om de quilt zodat ik toch op een eenpersoons-maat uitkom. Vanmiddag ga ik maar eens even rekenen hoeveel paarse stof ik dan moet gaan bestellen en hoeveel bloemblokken ik moet gaan maken.

Weekend en weer een stapje verder.

2009-11-17T10:52:00.004+01:00

Vrijdagvond startte het weekend met een avondje gezelligheid. Mijn quiltvriendinnen kwamen hier en dat zijn avonden die altijd weer garant staan voor een hoop kletsen, lachen en ook nog wat steekjes. We maken allemaal dezelfde quilt in onze eigen kleuren en dat levert leuke resultaten op.
Dit keer waren er echter maar twee met die quilt bezig. Eén van ons was bezig met blokken voor de quiltalong van Don't look now. Binnenkort ga ik daar ook mee beginnen.
Ik kies voor een witte ondergrond en roze en paarse bloemfiguren.

Ik kwam er alleen achter dat ik 2 yard te weinig witte stof heb en bij de webwinkel waar ik ze normaal koop is deze stof niet meer op voorraad. Ik ga dus eens even kijken wat ik daaraan kan doen. Misschien maak ik wat minder blokken en zet er dan een brede paarse rand om.

Zaterdag was een lekker rustig dagje. De kinderen bouwden hele race-circuits in de kamer met Kapla. Ook was er leuke post. De rest van de declaraties die we ingediend hadden bij de zorgverzekering werden ook gehonoreerd en zo konden we weer een leuk bedrag tegemoet zien.

Zondag hebben we de kerk een keertje overgeslagen. 's Middags zijn de kinderen naar zwemles geweest. Ze genieten er elke keer weer van en gaan als een speer. Ze mogen nu zonder hulpmiddelen het water in. Best een prestatie na nog geen twee maanden zwemles.

Gisteren was manlief lekker een dagje thuis. Hij heeft wat dozen versleept zodat onze kamer weer toonbaar is. Ze staan nu zo dat ik niet hoef te tillen om de inhoud uit te kunnen zoeken. En dan kan er weer heel veel weg. Langzaam maar zeker krijgen we her en der wat ruimte. De planning is om voor de kerst de zolder zover leeg te hebben dat de kinderen op de zolderkamer kunnen slapen. Dan hebben ze daar heerlijk de ruimte om te spelen. Het is een kamer van 3*7 meter, ruimte genoeg voor twee dus.
Dan kunnen we daarna beginnen aan de babykamer. Daar hoeft gelukkig niet veel aan te gebeuren. Alleen even een kwast verf over de muur en gordijnen naaien. Die gordijnen kan ik natuurlijk van tevoren al naaien, dan is die kamer in de vakantie ook heel snel klaar en kan de commodekast van onze slaapkamer af zodat we weer iets meer ruimte krijgen. En dan hoop ik voor de bevalling nog deze krans te maken in de kleuren van de babykamer.

Leuke post.

2009-11-11T10:39:00.003+01:00

Gisteren vielen er twee enveloppen van onze zorgverzekeraar op de mat.
De ene bevatte de nieuwe polissen voor 2010. Onze polis wordt wel iets duurder maar is ook een flink stuk uitgebreider geworden qua dekkingen. Alleen al doordat nu de eigen bijdrage van de kraamzorg helemaal vergoed gaat worden hebben we deze premieverhoging er al uit in het komende jaar.
Overstappen is sowieso niet handig als je zwanger bent want vaak betaal je dan een jaar lang een flinke toeslag op je premie.
Met de komst van deze enveloppe kan ik dus weer een stukje verder met het opstellen van mijn budget voor 2010.

Toen we afgelopen maanden onze administratie op orde brachten kwamen we nog een aantal tandartsfacturen tegen die we zelf betaald hadden maar nog niet hadden ingediend bij de zorgverzekeraar. Dat was er in de hectiek van een aantal 'life-events' in ons gezin niet van gekomen. We hebben de polisvoorwaarden erbij gepakt. Daarin stond dat we ze in mochten dienen tot één jaar na dagtekening.
Gelukkig was er een vriendin die vertelde dat de wettelijke termijn 3 jaar is. Manlief heeft de facturen snel gekopieerd en verzonden naar de zorgverzekeraar.
En daarover ging de brief in de tweede enveloppe. Er wordt één dezer dagen zo'n 750 euro overgemaakt op onze rekening. De rest van de facturen moest nog beoordeeld worden.

Zo zie je maar weer dat orde scheppen loont. Zelfs als je het met kleine stapjes tegelijk doet. Inmiddels staat er al twee ordners klaar voor 2010. De één met alle spulletjes voor de belastingaangifte over 2009 en één voor alle lopende zaken van 2010.

Luiertas

2009-11-10T11:00:00.000+01:00

Voor onze nieuwe spruit heb ik ook nog een handige luiertas nodig.
De vorige was echt op. Op zoek dus naar een goed patroon op internet.
Waarom zou je geld uitgeven als er zoveel gratis te downloaden is?

Lekker een poosje het internet over surfen leverde een paar leuke patronen op.
Bij Moda vond ik dit patroon. Het is een uitgebreide tutorial met foto's die heel goed te volgen is. De tas lijkt me ook lekker ruim en handig in het gebruik.
Komend weekend ga ik dus maar eens stofjes uitzoeken zodat ik volgende week achter de naaimachine kan.

Gevorderde opruimeritis.

2009-11-09T10:46:00.003+01:00

Vandaag is het weer tijd om verder te gaan met opruimen.
Dozen vol hobbyspullen, stoffen, knopen, knutselspul e.d. moeten nog door mijn handen en worden uitgezocht om te zien wat er echt moet blijven en wat er weg kan.
Een enorm karwei. En bij elk artikel komen er weer herinneringen boven, de ene keer leuke herinneringen maar ook hele pijnlijke. Eigenlijk zie je je hele leven weer voorbij komen.
En dan moet er besloten worden waar die spullen heen gaan. Stoffen die naar de Kringloop gaan worden doorgedraaid als poetslappen. Dat is dus zonde van de mooie stoffen die mijn zolder bevolken. Een poosje speuren op internet naar organisaties die er mooie dingen mee doen leverde gelukkig een paar adressen op waar mijn spullen een goed nieuw thuis vinden.
De wetenschap dat er straks mensen geholpen zijn met de spullen die ik nu mijn huis uit doe geeft voldoening en maakt het een stukje makkelijker om er afscheid van te nemen.
En zo staat er inmiddels een stapel stof apart voor Jopie's Dromenquilts, een nieuwe stichting die quilts maakt voor ernstig zieke kinderen.

Water.

2009-11-06T11:33:00.003+01:00

Water, een gewoon iets in ons dagelijks leven dat zo goedkoop is dat we bijna vergeten hoe bijzonder het is dat we hier in het westen elke dag schoon water zomaar uit de kraan hebben.
Gisteren viel de afrekening over het afgelopen jaar in de bus. En die viel me mee. We verbruiken nog steeds zo'n 75 m3 per jaar met z'n vieren. Als ik de statistieken moet geloven is dat voor een vierpersoonshuishouden niet veel.
Wat we gedaan hebben om dat gebruik te beperken?
- een energiebesparende douchekop.
- de kinderen douchen samen.
- het eerste koude water dat uit de kraan komt als ik de warmwaterkraan opendraai wordt opgevangen en gebruikt voor andere doeleinden. (o.a. het doorspoelen van het badkamer toilet)
- afgepast water koken voor b.v. thee

Het is leuk om te zien dat al deze kleine dingen lonen en terug te zien zijn op je waterrekening. Het komende jaar betalen we dankzij de gestegen tarieven wel iets meer. En waarschijnlijk zal ons verbruik ook wel wat stijgen ivm de komende gezinsuitbreiding. Maar het blijft een sport om zuinig te doen met water.

Sokken breien.

2009-11-03T11:34:00.004+01:00

Nu de winter weer nadert en het snel donker wordt komen ook de wolletjes en breinaalden weer vaker tevoorschijn. Vorig jaar heb ik leren sokken breien en ik vind het heerlijk om te doen. Het zijn van die projecten die snel af zijn zodat je snel resultaat ziet.

Voor het ukje dat ons gezin in februari komt vergroten moeten er natuurlijk ook wat sokjes en slofjes klaar liggen. De sokjes brei ik volgens het standaardpatroon van Wolhalla waarvan je hier het matenoverzicht vindt.
Voor de slofjes gebruik ik het patroon van de Breiwinkel.

Uiteraard zijn er online nog veel meer patronen te vinden maar daarover later meer.
Eerst maar eens aan de slag zodat ik binnenkort foto's van het resultaat kan plaatsen.

Groot is Hij.

2009-11-01T16:23:00.003+01:00

Vanmorgen in de dienst zongen we het weer, lied 574 uit de Opwekkingsbundel.
Een prachtig lied dat me op de een of andere manier diep raakt.

Verjaardagen

2009-10-31T18:22:00.002+01:00

Feesten hoort bij het leven. En zo hebben we afgelopen week onze verjaardag gevierd.
Maar dan krijg je van de mensen die je uitnodigt onvermijdelijk de vraag 'Wat wil je hebben'. Om daar een antwoord op te geven was best lastig.
We zijn het huis juist leeg aan het maken. Het idee dat het dan weer volstroomt met goedbedoelde geschenken stond me eigenlijk helemaal niet aan. Uiteindelijk heb ik uitgelegd dat we het huis leeg aan het maken zijn en dus helemaal niets wilde hebben.

Toch kwamen de gasten niet met lege handen.
Maar het pakte heel erg leuk uit. Van diverse kanten kregen we geld. En aan het eind van de rit bleek dat zoveel te zijn dat het gezinsuitje dat we aan het eind van het jaar gepland hadden op 2 euro na helemaal van het verjaarsgeld betaald kan worden. Toch geschenken maar geen nieuwe 'clutter' en wel een heerlijk uitje waar we nu al voorpret van hebben.

Kabeljauwschotel met brie, ui en tomaat.

2009-10-28T11:00:00.000+01:00

Ik ben echt een vis-eter en dan ook vaak op zoek naar lekkere recepten.
Via mijn moeder kreeg ik het recept voor deze eenvoudige maar erg smakelijke kabeljauwschotel.

Vet een ovenschaal in met een beetje boter of olie.
Daarin leg je kabeljauwfilets die je met een beetje peper en zout bestrooit.
Hierop komt een laag uienringen en vervolgens een laag met schijven tomaat.
Als toplaag leg je er schijven brie op.
Dit schuif je een half uur in een oven van 225 graden C.
Met een lekkere groene salade en frietjes of aardappels erbij heb je een heerlijke voedzame maaltijd.

Als variatie kun je ook een of meerder lagen gekookte aardappel over de uienlaag leggen. Dan heb je aan deze schotel een complete maaltijd.

Inspirerende web-logs.

2009-10-27T10:26:00.000+01:00

Na een dag bezig zijn vind ik het heerlijk om 's avonds wat te lezen. Vaak zijn dat boeken maar al een jaar of drie ben ik verslaafd aan web-logs.
Er zijn zoveel mooie weblogs waarin mensen je een kijkje gunnen in hun leven, denken en eigenlijk gewoon hun hele zijn.

Sommige weblogs lees ik een poosje, daarna gooi ik ze weer uit mijn Bloglines-lijst.
Andere blogs volg ik al jaren en geven me elke keer weer motivatie, inspiratie en denkvoer.
Zo'n blijver is Eenvoudig leven.
De belevenissen en overdenkingen van Teunie met haar gezin houden me vaak bezig en stimuleren me om met mijn 'kleine' gezin goed met mijn spullen, tijd en vooral met elkaar om te gaan.

Een andere blijver is Down-to-earth. Dit blog van Rhonda Jean is een enorme bron van practische consumindertips. Je vind er recepten voor allerhande lekkers maar ook tips voor een moestuin e.d. Een heerlijke internetstek om je eens helemaal in te verliezen als je de tijd hebt.

Routines en budgetteren

2009-10-26T10:05:00.005+01:00

Na een heerlijke week herfstvakantie gingen de kinderen vanmorgen weer met goede zin naar school. En zo heb ik weer de tijd aan mezelf en kan ik mijn (summiere) routines afwerken.
Die routines hebben nog wel wat uitbreiding nodig. Ik heb me dan ook voorgenomen om elke maand een nieuwe gewoonte aan te leren op huishoudgebied. De komende maand is dat wel een uitgebreide, nl. zodra de kinderen naar school zijn de was afhalen, nieuwe was ophangen en de afgehaalde was gelijk opvouwen/strijken. Dat zou dus voor half 10 gedaan moeten kunnen zijn. De gewoonte om 's avonds de machine te vullen hebben we al heel lang en op deze manier loopt in ieder geval de was een stuk gestroomlijnder.
We hoeven niet meer te zoeken in Mount Washmore of Mount Ironmore om ons te kunnen kleden.

Een ander klusje voor de komende maand is het opstellen van een budget voor het komende jaar. We merken dat er ondanks dat we opletten toch nog wel geld wegsijpelt waar we geen grip op hebben. Voor 2010 maak ik dus stapsgewijs een budgetplan. Aangezien er wel het een en ander in onze situatie zal veranderen, als alles goed gaat komt er een nieuw gezinslid bij, budgetteer ik voorzichtig zodat we ons in ieder geval niet rijker rekenen dan we zijn.
Inmiddels heb ik het overzicht van de inkomsten bij elkaar. Deze week is de uitgavenkant aan de beurt. Dan maak ik gelijk een lijstje van abbonnementen die opgezegd mogen worden. Ook licht ik het rijtje verzekeringen eens door om te zien of we daar op kunnen bezuinigen. En dan vertrouw ik erop dat we weer kunnen gaan sparen in plaats van elke maand een stukje tekort komen. Afgelopen maanden hadden we tenslotte ook een paar grote uitgaven die noodzakelijk waren. Zo begaf de wasmachine het en was er voor de oudste een nieuwe fiets nodig om op naar school te kunnen.

Rentmeesterschap.

2009-10-24T11:38:00.003+02:00

De ondertitel van dit weblog is 'De uitdaging van goed rentmeesterschap in het dagelijks leven'. Afgelopen week heb ik hier veel over nagedacht.
Wat is goed rentmeesterschap?
Ben ik een goede rentmeester over alles wat God me heeft toevertrouwd en dan zowel in het materiële als in relaties en talenten?
Eigenlijk werd ik niet erg vrolijk van de uitkomst van dit stukje zelfonderzoek.
Mijn huis staat vol met spullen waarvan ik het merendeel nooit gebruik.
Ik heb gaven gekregen van mijn Schepper die ik zelden gebruik. Ik zou zoveel kunnen maken, schrijven en niet in de laatste plaats meer voor mensen kunnen betekenen als ik mezelf daartoe zet. Het is noodzaak om actief te worden in plaats van alleen het denkwerk te verrichten.
Als begin ga ik dit weekend eerst maar eens wat doelstellingen op papier zetten voor de rest van dit schooljaar.

Weekmenu.

2009-10-23T11:00:00.001+02:00

Op zaterdag maak ik altijd een weekmenu zodat ik ook mijn boodschappenlijstje op kan stellen. Het scheelt me nogal wat onrust door de week. Ik hoef niet meer vlak voor etenstijd te bedenken wat ik moet gaan koken én ik hoef niet met een hongerige maag naar de winkel.

Komende week staat er bij ons het volgende op tafel:
- Zondag: Verse groentensoep met gegratineerde kaassneetjes.
- Maandag: Kippepoten met zilvervliesrijst, sperziebonen en komkommersla
- Dinsdag: Een maaltje kabeljauw met uien, brie en tomaat voor mezelf en pannekoeken voor de kinderen.
- Woensdag: Zuurkoolstamppot met rookworst en wortelsalade
- Donderdag: Rode kool, varkensfiletlapjes en gekookte aardappels
- Vrijdag: Chili con carne met een gemengde salade
- Zaterdag: eten we bij familie.

Winterkleding

2009-10-22T12:03:00.002+02:00

Inmiddels is het alweer half oktober, tijd om te inventariseren of er voor alle gezinsleden genoeg winterkleding is.
De kast van de kinderen lag mudjevol. Het kostte dan ook best een tijdje voor alles gepast en uitgesorteerd was.
Resultaat van deze actie:
- de kast is weer overzichtelijk en alle winterkleding ligt zo voor het grijpen.
- een grote doos zomerkleding staat klaar voor de opslag.
- een vuilniszak kleding staat klaar voor een vriendin met een jongere zoon.
- vuilniszak twee staat klaar voor een vriendin met een jongere dochter.
- 4 stuks kleding zijn na het verwijderen van goede knopen en ritsen in de kliko beland.

Ik hoef voor deze winter voor de kinderen alleen nog handschoenen, twee leggings, een maillot en een paar pyjama's te hebben.
Voor beiden houd ik dan 1 pyjama achter om met Sinterklaas te geven, zo snijdt het mes aan twee kanten.

Opruimen.

2009-10-21T11:42:00.000+02:00

Op de een of andere manier kost opruimen me altijd veel moeite. Op dat punt ben ik echt een uitsteller en het resultaat is er dan ook naar.

Zo erg als op deze foto is het nog net niet maar het werd wel hoog tijd om er iets aan te doen.
De zolder moet ook leeg zodat de kinderen daar kunnen gaan slapen en dus is het tijd voor actie.
Mijn plan van aanpak:
- elke dag een uur op de zolder ruimen.
- opletten dat ik spullen die ik gebruik gelijk opruim
- de andere gezinsleden ook aansporen hun spullen gelijk op te ruimen.
Ik zal nog best weleens in oude gewoontes vervallen maar dan beginnen we gewoon weer opnieuw. Waar ik hem sla raak ik hem, alle kleine beetjes helpen al lijkt het een druppel op een gloeiende plaat.

Blogtitel.

2009-10-20T15:13:00.002+02:00

Al een poosje ben ik, chaoot, bezig om mijn leven (lees: huishouden, financiën en agenda) op orde te krijgen. Als hulp om mijn gedachten te ordenen leek het bijhouden van een weblog me een heerlijke methode. Maar ja, dan moet die blog wel een titel hebben. Al denken kwam ik bij de titel van dat stukje in Spreuken 31 uit. De omschrijving die daar stond van een degelijke huisvrouw geeft een flinke uitdaging die veel breder ligt dan alleen maar poetsen, onderbroeken wassen, snotneuzen vegen en koken. Kortom, een uitdaging die ik wel aan wil gaan en van mijn belevenissen om die uitdaging tot een goed einde te brengen mogen jullie via dit weblog meegenieten.