Wens voor 2012

Ik wens jullie allemaal een gezegend 2012 met bewogen harten om door ons heen de wereld meer van Gods liefde te laten zien.

Uitgewaaid

Een paar maanden geleden werd ik 40. Voor mij een mijlpaal die ik graag wilde vieren maar hoe? Een groot feest past helemaal niet bij me en uiteindelijk besloot ik een weekend naar de kust te willen met mijn gezin en het gezin van een lieve vriendin.
Zo vertrokken we vrijdagmiddag direct na schooltijd naar Egmond aan Zee.
Een weekend van veel rust, lezen, spelletjes doen, gesprekken, samen eten en uitwaaien volgde.
Vooral dat uitwaaien lukte erg goed want er stond toch wel een hele flinke bries op het strand.



Er waren heel wat surfers en vliegers te bewonderen. De surfers maakten enorm hoge sprongen.
Af en toe verscheen er ook voorzichtig een zonnetje voor of achter de wolken.



Gisteravond gingen we bijgetankt en uitgewaaid weer huiswaarts. De berg was is inmiddels vrijwel weer verdwenen. Zo'n weekend is echt voor herhaling vatbaar.

Nu mag ik me weer bezighouden met de voorbereidingen voor 2012.
Daar heb ik nog twee weken de tijd voor want daarna wordt het wel erg druk. Ik loop de laatste twee weken van het jaar twee postwijken. Hoog tijd dus om de minder leuke klussen als een jaarbegroting, gedetailleerde verbouwingsplanning en het uitzoeken van de goede zorgverzekering aan te pakken.
En dan was er ook nog die leuke vacature die vraagt om een sollicitatie van mijn kant.

Random act of kindness

Al surfend op pinterest, voor mij een heerlijk ontspannend en inspirerend tijdverdrijf, stuitte ik op de blogpost Random acts of christmas kindness
Tracie vertelt hier het verhaal over hoe ze samen met haar dochters vorig jaar voor veel mensen iets leuks/moois/liefs deed in de adventstijd. Zij had het idee opgedaan bij Katherine Marie
In de adventtijd geeft ze aan wildvreemden kleine cadeautjes ergens op straat, doet ze iets extra's voor de leerkrachten van haar kinderen en leert op die manier haar kinderen ook de vreugde van het geven te zien.
Ik vind het zo'n mooi idee om op deze manier tegenwicht te bieden aan de hele vercommercialisering van kerst. Het is een initiatief dat het navolgen waard is.

Zelfs met een kleine portemonnee kun je zo'n actie van aandacht vormgeven.
Inmiddels ligt er hier een notitieboekje met ideeën. De kinderen denken lekker mee en door goed op te letten op wat er om je heen gebeurt krijg je ook steeds meer ideeën over wie je met zo'n actie nou eens blij kunt maken.

November.

En dan is het ineens november en kom je tot de ontdekking dat je wel heel erg lang niet geblogd hebt. In die tijd is er wel erg veel gebeurd en veranderd.
Sinds een paar weken ben ik bij één van de postbedrijven aan de slag als postbezorger. Twee keer per week krijg ik een paar kratten post die ik eerst moet sorteren en vervolgens bezorgen. De verdiensten zijn niet veel maar het is goed te regelen met het werk van mijn man zodat ik geen (betaalde) opvang voor de jongste hoef te hebben. Ik begin nu een beetje in het ritme te komen en ben ook niet meer helemaal afgedraaid na het bezorgen. Het is een grote wijk met daarin twee industrieterreinen. Ik fiets op zo'n ochtend een goede 15 kilometer en heb dus ook gelijk flink wat beweging. Eigenlijk is het gewoon betaald sporten. ;-)

De verbouwingsplannen krijgen steeds meer vorm en er komt dan ook steeds meer haast achter het opruimen van het huis. Ik heb een lijst gemaakt met alle kasten, lades en andere plekken die opgeruimd moeten worden. Het is erg motiverend om elke keer weer iets af te kunnen strepen. Wel vraag ik me af en toe af hoe vol ons huis wel niet was als ik zie wat er allemaal weg was. De verbouwing is een enorme klus en eigenlijk zie ik er wel tegenop. Door het zo in kleine stukjes op te delen kan ik er een beetje doorheen kijken. Het idee dat er straks geen scheur meer in de keukenvloer zit, de deuren weer goed aansluiten, die ruit met die vreselijke niet te verwijderen sluier weg is en er een stuk extra ruimte is maken het dan wel weer de moeite waard. Wat zal het een ruimte en licht geven.

Langzamerhand zijn we ook weer naar de decembermaand aan het toeleven. De vakantie valt erg prettig dit jaar. De kinderen krijgen pas pal voor kerst vrij en hebben dus ook nog een hele week vrij zonder feestelijke plichtplegingen. Ik ben al een beetje aan het kijken wat we dan gaan doen. De eerste vakantieweek loop ik twee postwijken. De tweede week loop ik geen post zodat we een heerlijke rustige week hebben met z'n allen.
Er staat onder andere een bezoekje aan het omniversum op de planning waarvoor we kaartjes kregen van J.'s werkgever als kerstpakket vorig jaar. Samen met dochterlief hoop ik voor het eerst naar de bioscoop te gaan om Happy feet 2 te kijken.